จากนั้นเรื่องก็ดำเนินไปอย่างง่ายดาย ชายห้าหกคนถูกเฉินอวิ๋นตงจัดการล้มลงแทบจะในชั่วพริบตาเดียว ต่างกลิ้งไปมาบนพื้น เพราะเฉินอวิ๋นตงรีบ
และในขณะนั้นเอง ด้านหลังก็มีเสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหว มาตั้งมากมายหลายคัน
เฉินอวิ๋นตงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู จากที่เขาออกมาชกมวยใต้ดินจนถึงตอนนี้ก็เกือบสองชั่วโมงแล้ว เขารอช้าไม่ได้จริงๆ เขารู้ว่าถ้าตำรวจมาถึง ต้องเรียกเขาถามคำถาม ทำบันทึก สอบสวน ครึ่งวันก็คงไม่เสร็จ
คิดแล้ว เฉินอวิ๋นตงก็ไม่คิดจะสนใจอะไรอีก ตรงขึ้นรถตู้คันนั้นไป รถตู้คันนี้ติดเครื่องไว้ตลอดตั้งแต่แรก เฉินอวิ๋นตงขึ้นไปปิดประตูก็ขับออกไปทันที ขับเร็วมาก
รถตำรวจกว่าสิบคันมาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว เพิ่งจะมาถึง ก็เห็นรถตู้คันหนึ่งหนีออกไปก่อนแล้ว
"หัวหน้าหลี่ ตอนนี้มีผู้ร้ายห้าหกคน แต่บาดเจ็บสาหัส มีรถตู้คันหนึ่งหนีไปก่อนแล้ว ตามที่สอบถามได้ ผู้เสียหายอยู่ในรถตู้คันนั้น" พลตำรวจคนหนึ่งรายงานต่อตำรวจสาวสวยหลี่ซินที่นั่งอยู่ในรถเอสยูวี
หลี่ซินขมวดคิ้วแล้วตวาดว่า "แล้วพวกแกยังยืนอยู่นี่ทำไม ไล่ไปสิ สุดกำลังทุกวิถีทางจับรถคันนั้นให้ได้ ต้องช่วยผู้เสียหายออกมาให้สำเร็จ เหลือคนไว้จัดการพาตัวกลับไปก็พอ"
พูดจบ หลี่ซินก็เหยียบคันเร่งพุ่งออกไปก่อน มุ่งหน้าไล่ตามรถตู้คันที่มองไม่เห็นท้ายรถแล้ว
แล้วรถตำรวจกว่าสิบคันก็ไล่ตามหลังรถของหลี่ซินออกไป
เฉินอวิ๋นตงขับรถซิ่งอยู่บนถนน พอดีขณะนั้น ก็เห็นว่าบนเบาะหลังของรถตู้มีผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่ ในรถไฟสลัว เขามองไม่เห็นใบหน้าของหล่อน แต่เห็นว่าปากถูกอุด มือเท้าก็ถูกมัด ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เห็นทีคงถูกตีสลบหรือวางยาสลบ นี่เป็นวิธีที่โจรลักพาตัวนิยมใช้เพื่อกันผู้เสียหายขัดขืน
เฉินอวิ๋นตงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีผู้หญิงที่ถูกลักพาตัวอยู่ในรถ เขาเมื่อครู่รีบจะออกไป ลืมเรื่องนี้ไปสนิท
"ขอโทษนะ ผมมีธุระด่วนต้องไปจัดการ ลืมไปว่ายังมีเธออยู่ในรถ" เฉินอวิ๋นตงพูดด้วยความขอโทษ มองกระจกมองหลัง เห็นรถตำรวจจำนวนมากไล่ตามมา ขมวดคิ้ว แล้วพูดต่อ "ผมต้องไปโรงพยาบาล มีเรื่องสำคัญมาก ตอนนี้ไม่มีเวลาปลดเชือกให้เธอ ถึงโรงพยาบาลแล้วจะมีตำรวจมาปลดให้เอง"
ทั้งที่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นได้ยินไม่ได้ แต่เฉินอวิ๋นตงก็ยังพูด
"รถตู้คันหน้า นี่คือกองบังคับการคดีอาชญากรรมเมืองตงไห่ สั่งให้คุณจอดรถทันที ปล่อยตัวผู้เสียหาย อย่าดื้อดึงอีกต่อไป" จู่ๆ ก็มีเสียงจากลำโพงดังมาจากด้านหลัง
ได้ยินดังนั้น เฉินอวิ๋นตงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย ขับรถต่อไปอย่างรวดเร็ว รถตู้คันหนึ่งถูกเขาขับให้มีรสชาติแบบรถแข่ง
รถของหลี่ซินอยู่ใกล้เฉินอวิ๋นตงที่สุด เธอกัดฟันแน่น ความเร็วถึงขีดสุดแล้ว เธอคิดไม่เข้าใจว่าทำไมรถเอสยูวีของเธอถึงไล่ตามรถตู้เก่าๆ คันหนึ่งไม่ทัน
"แจ้งคนอื่นๆ ไปตัดหน้าข้างหน้า" หลี่ซินหยิบวิทยุสื่อสารสั่งการ
เฉินอวิ๋นตงขับรถพารถตำรวจกว่าสิบคันวิ่งไปบนถนนยามค่ำคืน ทันใดนั้นเขาก็เห็นรถตำรวจหลายคันขับสวนเลนมาจากด้านหน้า
เฉินอวิ๋นตงถอนหายใจ จู่ๆ รถก็ส่ายหางอย่างงดงาม ดริฟต์อย่างสวยงาม รถเฉียดข้างรถตำรวจที่สวนมานั้นลื่นไถลผ่านไป แล้วก็พุ่งไปข้างหน้าต่อไป
"พวกไร้ประโยชน์" หลี่ซินกัดฟันด่า แล้วไล่ตามรถตู้ต่อไป
เฉินอวิ๋นตงขับรถตรงเข้าไปในโรงพยาบาล
"ทุกคน ระงับการเข้าออกโรงพยาบาลให้หมดทันที อย่าให้อาชญากรหนีไปได้เด็ดขาด" หลี่ซินพูดกับวิทยุสื่อสารพร้อมกับขับรถตามเข้าไปในโรงพยาบาล
เฉินอวิ๋นตงลงจากรถแล้ววิ่งถือถุงเงินนั่นเข้าไปในโรงพยาบาล
รถตำรวจกว่าสิบคันตามมาถึง แล้วตำรวจติดอาวุธครบมือจำนวนมากก็ลงจากรถ ชูปืน
"ชุดหนึ่ง ไปทางนั้น ชุดสอง ทางนี้ ชุดสาม ตามฉัน ที่เหลือ ปิดล้อมรอบโรงพยาบาล ห้ามคนหรือรถเข้าเด็ดขาด อีกอย่าง จัดคนไปช่วยผู้เสียหายในรถ ชุดสาม ตามฉันขึ้นไป" หลี่ซินสั่งการในที่เกิดเหตุ แล้วชักปืนพกออกมา ขึ้นลำ ชุดตำรวจติดอาวุธครบมือวิ่งตามเฉินอวิ๋นตงเข้าไปในโรงพยาบาล
เฉินอวิ๋นตงวิ่งถือถุงเงินเข้าไปในโรงพยาบาล
"พยาบาล ผมหาเงินมาได้แล้ว รีบผ่าตัดเถอะ เร็ว" เฉินอวิ๋นตงชี้ไปที่เงินในมือ
พยาบาลมองเฉินอวิ๋นตงด้วยสีหน้าเหมือนอยากพูดอะไรแต่ไม่กล้า
"เป็นอะไรหรือ" เฉินอวิ๋นตงรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างรุนแรง
"คนไข้... เพิ่ง... เพิ่ง... เสียชีวิตไปเมื่อกี้" พยาบาลลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกเฉินอวิ๋นตง
"เธอ... เธอพูดว่าอะไรนะ พูดอีกที คนไข้เป็นอะไร" เฉินอวิ๋นตงจ้องพยาบาลอย่างเหม่อลอย
"คนไข้เพิ่งเสียชีวิต แพทย์พยายามช่วยสุดความสามารถแล้ว แต่... ก็ยังเสียชีวิต" พยาบาลพูดด้วยความกลัวเล็กน้อย
ถุงเงินที่เฉินอวิ๋นตงถืออยู่หลุดมือตกลงพื้นทันที
และในขณะนั้นเอง หลี่ซินก็พาตำรวจกลุ่มหนึ่งเดินแถวเข้าประตูมา ทั้งหมดหลายสิบคน ติดอาวุธครบมือ
พยาบาลเห็นตำรวจถือปืนเข้ามามากมายขนาดนั้น ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน รีบหลบไปชิดกำแพง
"ยกมือขึ้น หมอบลงกับพื้น" หลี่ซินเดินนำหน้า ชูปืนตวาดเฉินอวิ๋นตง
เฉินอวิ๋นตงมองตำรวจกลุ่มที่มาแบบคุกคามราวกับฉากหนังอเมริกันถือปืนจริงกระสุนจริง พวกเขาหน่อยหนึ่ง แล้วพูดกับพยาบาลว่า "ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน"
"ยัง... ยังอยู่ในห้องฉุกเฉิน"
เฉินอวิ๋นตงฟังจบก็หันหลังวิ่งเข้าไปในทางเดิน ทิ้งเงินสามแสนนั้นไว้ที่พื้น
"หยุด! ถ้ายังวิ่งอีกฉันจะยิง" หลี่ซินค่อยๆ ประชิดตัวเฉินอวิ๋นตง พอเห็นเขาวิ่งหนีก็รีบตะโกนเสียงดัง
แต่เฉินอวิ๋นตงไม่สนใจเธอเลย วิ่งต่อไปอย่างบ้าคลั่ง
"บ้าเอ้ย!" หลี่ซินอดสบถไม่ได้ แล้วตะโกนสั่งคนข้างหลัง "รีบไล่ตาม จำไว้ ถ้าไม่จำเป็นห้ามยิง ผู้ต้องสงสัยไม่มีอาวุธ จับเป็น"
