[โปรดทำการเลือกของพวกเจ้า]
[คำเตือน: การเลือกมีเพียงหนึ่งเดียว ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ และไม่สามารถเลือกซ้ำได้]
“วิชาพลังแฝงประจำกาย?!”
นักเรียนทั้งห้องคึกคักขึ้นอีกครั้ง นี่มันคือการแจกของขวัญเปิดเกมให้ตั้งแต่แรกเริ่มชัด ๆ!
“ทุกคนฟังข้าก่อน!”
เสียงของหัวหน้าห้องลู่เซิ่งดังขึ้นอีกครั้ง กดความวุ่นวายโดยรอบลงไปได้
“มารดาแห่งมหาวิถีกล่าวแล้ว วิชาพลังแฝงประจำกายนั้นมีเพียงหนึ่งเดียว! นั่นหมายความว่า เมื่อมีคนเลือกวิชาใดไปแล้ว คนอื่นจะไม่สามารถเลือกซ้ำได้อีก เราจะต้องรวดเร็ว แม่นยำ และเฉียบขาด เลือกวิชาที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุด!”
คำเตือนของลู่เซิ่งตรงเวลาเป็นอย่างยิ่ง
ในชั่วพริบตาที่เสียงของเขาจบลง ป้ายแจ้งเตือนใหม่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[เวลานับถอยหลัง: 360 วินาที]
เมื่อเห็นว่ามีการนับถอยหลังจริง ๆ ทุกคนก็เข้าสู่โหมดเตรียมพร้อมทันที ในเวลาอันสั้นเพียงเท่านี้ หากต้องการเลือกวิชาพลังแฝงประจำกายที่ต้องการ ก็ต้องแย่งชิงกันทุกวินาที
โจวชิงชิงมองเลข 360 นั้น ความคิดพล่านไปไกล
ตัวเลขเหล่านี้ของมารดาแห่งมหาวิถีดูน่าสนใจยิ่งนัก 360 วินาทีก็ไม่บอกว่าเป็น 6 นาที แต่ว่าเลข 360 นี่มันก็คือหนึ่งรอบวัฏจักรไม่ใช่หรือ
หัวใจของโจวชิงชิงเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งครั้ง
นางรีบจ้องไปที่วิชาพลังแฝงประจำกายทั้งหลายที่เพิ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที
“เริ่มจากวิชาพลังแฝงลำดับที่สามสิบหกก่อน”
{[หมากกระดานสวรรค์ปฐพี]ถูกเลือกแล้ว}
“วิชาพลังแฝงลำดับที่เจ็ดสิบสอง”
{[กายสังหารอมตะ]ถูกเลือกแล้ว}
“หนึ่งร้อยแปด”
{[ร้อยธาตุพันภาพ]ถูกเลือกแล้ว}
“สามร้อยหกสิบ”
แววตาของโจวชิงชิงหดรัด เห็นได้ชัดว่า เพื่อนร่วมห้องก็มีคนที่ค้นพบรูปแบบนี้เช่นกัน ตรงเข้าเล็งวิชาที่ตรงกับเลขพิเศษเหล่านี้ไปแล้ว
{[สรรพวิชาคืนสู่หนึ่งเดียว]ถูกเลือกแล้ว}
ติดต่อกันถึง 4 วิชา ล้วนถูกผู้อื่นเลือกไปก่อนแล้ว ถึงจะไม่ต้องดูความหมายของวิชาเหล่านี้ แค่ฟังจากชื่อ ก็รู้ได้ว่าวิชาพลังแฝงประจำกายเหล่านี้ไม่ธรรมดา
โจวชิงชิงรีบนึกถึงตัวเลขความหมายพิเศษอื่น ๆ
เช่น ห้า สิบสอง ยี่สิบสี่ ยี่สิบแปด ก็ล้วนถูกเลือกไปแล้วเช่นกัน ไม่เหลือโอกาสให้นางได้แตะต้องเลยแม้แต่น้อย
เวลาผ่านไปทีละน้อย
โจวชิงชิงเงยหน้าขึ้นมองผู้คนในพื้นที่โดยรอบโดยไม่รู้ตัว คนส่วนใหญ่ดูเหมือนจะเลือกวิชาของตัวเองได้แล้ว บนกายเริ่มแผ่กลิ่นอายของความสุขุมไม่รีบร้อน
เช่นหัวหน้าห้องลู่เซิ่ง กรรมการเรียนเหวย์ซีเหวิน
คนที่นางเป็นแบบนี้ไม่ได้ไม่มี แต่ก็เหลือน้อยเต็มที
ระหว่างครุ่นคิด
บนจอตรงหน้านั้น ตัวเลขการนับถอยหลังเริ่มเปล่งแสงสีแดงจ้าเสียดวงตา เตือนนางว่าหากยังไม่เลือกอีก ก็จะไม่มีโอกาสอีกต่อไป
โจวชิงชิงเลิกมองคนอื่นอย่างเด็ดเดี่ยว
เมื่อเห็นตัวเลขเข้าสู่ช่วงนับถอยหลัง โจวชิงชิงก็เกิดไอเดียพลุ่งพล่าน นึกถึงตัวเลขหนึ่งตัวขึ้นมาได้ในทันใด
“ถ้าวิชาของเลขนี้ถูกเลือกไปแล้วด้วย”
“ข้าก็จะไปเลือกวิชา[แสร้งตายหนีเอาตัวรอด]นั่นแหละ ได้วิชานี้มา ข้าก็คงสร้างแผนการหนีตายสุดยอดปัญญาอย่างจงหลี่แสร้งตายได้เหมือนกันสินะ”
นางยังไม่รู้ว่าหมายเลขของวิชาพลังแฝงนั้นไปถึงเลขไหนแล้ว
แต่นางรู้ดีว่า 129600 นั้นหมายถึงเลขหนึ่งหยวน และยังมีอีกความหมายว่าเป็นตัวเลขของหนึ่งวิกฤต มันไม่ใช่แค่หน่วยเวลาเท่านั้น แต่ยังแทนวัฏจักรที่สมบูรณ์ของจักรวาลตั้งแต่กำเนิดจนถึงการล่มสลาย แล้วก็เกิดใหม่
เพื่อนร่วมห้องของนางอาจจะคุ้นเคยกับตัวเลขทั่วไป แต่ถึงจะละเอียดขนาดนี้ คงไม่มีใครรู้
ตรงหน้าจอ เมื่อความคิดของนางเคลื่อน วิชาพลังแฝงก็เริ่มไหลผ่านอย่างน้ำตก
[เวลาคงเหลือ: 10 วินาที]
แสงเตือนสีแดงเริ่มกระพริบอย่างบ้าคลั่ง ราวกับจะเผาจอประสาทตาของผู้คนให้ไหม้เกรียม
“9……8……”
ร่ายอักษรบนม่านแสงยังคงหมุนเร็วดั่งเครื่องจักร ราวกับรหัสที่อ่านไม่ออก
“7……6……”
หน้าผากของโจวชิงชิงเริ่มมีเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ซึมออกมา นางจ้องเขม็งไปที่มุมหนึ่ง ที่นั่นมีร่ายอักษรชุดหนึ่งสลัวจนแทบมองไม่เห็น หมายเลขกำลังวาบผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
“5……4……”
จังหวะนี้แหละ!
หมายเลขบนร่ายอักษรชุดนั้นถึงจะพร่ามัว แต่ในสายตาของโจวชิงชิง มันกลับแผ่แรงดึงดูดที่เก่าแก่และหนักหน่วงออกมา เป็นความเงียบงันหลังผ่านกาลเวลาอันยาวนาน อีกทั้งยังเป็นความสงบนิ่งก่อนสรรพสิ่งจะฟื้นคืนชีพ
หมายเลข: 129600
“3……2……”
โจวชิงชิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ใช้พลังทั้งหมดที่มี เปลี่ยนจิตสำนึกให้เป็นดั่งลูกธนูคมกริบ พุ่งชนไปยังมุมนั้นอย่างสุดกำลัง!
“1!”
[ติ้ง!]
เสียงแจ้งเตือนอันกังวานหนึ่งครั้ง ราวกับเสียงระฆังจากยุคโบราณ ทะลุผ่านสัญญาณเตือนสีแดงของการนับถอยหลังไปในพริบตา
{[ดวงตาต้นกำเนิด]สามารถเลือกได้ จะเลือกหรือไม่? เลือก/ไม่เลือก?}
“มีวิชานี้จริงด้วย หากเป็นเช่นนั้น ก็ไม่ต้องไปเลือก[แสร้งตายหนีเอาตัวรอด]แล้ว”
“ในยุคปฐพี ผู้ที่มีวิชาสายตาวิเศษนั้นไม่มากนัก จำนวนทั้งหมดนับรวมกันยังไม่ถึงหนึ่งมือ”
หากเป็นหมายเลขธรรมดา คงถูกสุ่มเลือกไปนานแล้ว
แต่นี่คือตัวเลขที่มีความหมายพิเศษ มารดาแห่งมหาวิถีให้สัญญาณแบบ "360 วินาที" มาเช่นนี้ แล้วตัวเลข "129600" ที่สื่อถึงวัฏจักรจักรวาลนี้ จะเป็นเพียงหมายเลขธรรมดาได้อย่างไร
มันอาจเป็นสมบัติที่ถูกลืม หรืออาจเป็นหลุมพรางที่ไม่มีใครสนใจ
“เดิมพันสักตั้ง!”
สายตาของโจวชิงชิงแน่วแน่ ไม่ลังเลอีกต่อไป เลือกตอบรับ
[ติ้ง!]
เสียงแจ้งเตือนอันกังวานหนึ่งครั้ง ราวกับเสียงระฆังจากยุคโบราณ ทะลุผ่านสัญญาณเตือนสีแดงของการนับถอยหลังไปในพริบตา
โจวชิงชิงรู้สึกเพียงดวงตามืดลงครู่หนึ่ง จากนั้น กระแสข้อมูลอันกว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทรก็พุ่งเข้าใส่สมองของนางในชั่วพริบตา
จักรวาลเบ่งบานดั่งดอกไม้ หมู่เนบิวลาหมุนวน ดวงดาวลุกไหม้ แล้วในชั่วพริบตาก็หดตัวลงเป็นหลุมดำ กลายเป็นธุลี
หนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันหกร้อยปีของกาลเวลา ในสายตาของนางเป็นเพียงการหายใจหนึ่งครั้ง
นางรู้สึกว่าดวงตาข้างหนึ่งของตนเย็นเยียบและลึกล้ำ ราวกับสามารถมองทะลุ "ต้นกำเนิด" ของสรรพสิ่ง
ดวงตาอีกข้างหนึ่งกลับร้อนระอุและดุร้ายราวกับสามารถจุดชนวน "วิบัติ" ของสรรพสิ่งได้
“นี่คือ……ดวงตาต้นกำเนิด?”
โจวชิงชิงพึมพำกับตัวเองในใจ
มันคือ "จุดเริ่มต้น" และก็คือ "จุดจบ"
ยังไม่ทันที่นางจะซึมซับพลังนี้ได้อย่างสมบูรณ์ แสงสีขาวตรงหน้าก็กระพริบอีกครั้ง สัญญาณเตือนสีแดงของการนับถอยหลังได้หายไปในที่สุด
[ช่วงเวลาการเลือกวิชาประจำกายสิ้นสุดลง]
“ทุกคนคงได้รับวิชาพลังแฝงประจำกายกันแล้วสินะ”
ยังคงเป็นหัวหน้าห้องลู่เซิ่งที่เอ่ยปากก่อนเสมอ
“ถึงมารดาแห่งมหาวิถีจะไม่ได้บังคับ แต่เพื่ออนาคตของเราในยุคปฐพีต่อจากนี้ และเพื่ออัตราการอยู่รอดโดยรวมของห้องเรา ข้าเห็นว่าจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนข้อมูลกันให้ชัดเจน”
น้ำเสียงของลู่เซิ่งหนักแน่นและทรงพลัง พร้อมด้วยพลังในการโน้มน้าวโดยธรรมชาติ
“ในฐานะหัวหน้าห้อง ข้าขอออกตัวก่อน”
ลู่เซิ่งสูดหายใจเข้าลึก ๆ สีหน้าเคร่งขรึม
“วิชาพลังแฝงประจำกายของข้า ก็คือ[หมากกระดานสวรรค์ปฐพี]นั่นเอง!”
โจวชิงชิงเงยหน้ามองหัวหน้าห้องของพวกเขาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกในใจว่าความสามารถของเขาช่างแข็งแกร่งจริง ๆ เลือกวิชาที่ตรงกับเลขพิเศษแห่งสวรรค์ชั้นสามสิบหกได้โดยตรง
เมื่อวิชานี้ปรากฏออกมา เสียงอุทานเบา ๆ ก็ดังขึ้นเป็นระลอกในหมู่ผู้คน
“หัวหน้าห้องสมเป็นหัวหน้าห้องจริง ๆ เปิดเกมมาก็คือหมัดเด็ด!”
“หมากกระดานสวรรค์ปฐพี……ฟังชื่อก็รู้ว่าเป็นวิชาสายวางแผนบัญชาการ เหมาะกับหัวหน้าห้องที่สุด!”
เผชิญกับสายตาอิจฉาและทึ่งรอบข้าง ลู่เซิ่งไม่ได้แสดงท่าทีเย่อหยิ่งแต่อย่างใด กลับยิ่งเคร่งขรึมและอธิบายอย่างจริงจัง: “ทุกคนอย่าเพิ่งถูกชื่อหลอก”
“วิชานี้มีความสามารถพิเศษ มันไม่ได้เพิ่มพลังโจมตีหรือพลังป้องกันของข้าโดยตรง”
“แก่นความสามารถของ[หมากกระดานสวรรค์ปฐพี]คือ ‘การคาดคะเน’ และ ‘การวางแผน’”
“ในการต่อสู้ ข้าสามารถคำนวณจุดอ่อนของศัตรู วิถีการเคลื่อนไหวของท่วงท่า หรือแม้แต่แนวโน้มของการต่อสู้ในไม่กี่ลมหายใจข้างหน้าได้อย่างรวดเร็วจากข้อมูลที่มี มันช่วยให้ข้าหาแผนการปฏิบัติที่มีอัตราชนะสูงสุดได้”
พูดมาถึงตรงนี้ ลู่เซิ่งหยุดไปครู่หนึ่ง แววตากระดกประกายวาววับ
“พูดง่าย ๆ ก็คือ ในการต่อสู้แบบหมู่คณะ ข้าสามารถรับบทเป็น ‘ผู้บัญชียุทธวิธี’ ได้”
“ขอเพียงพวกเจ้านำข้อมูลที่เห็นมาบอกข้า ข้าก็จะวางแผนตอบโต้ศัตรูได้ดีที่สุด”