ฉินเจิงหันไปกวาดตามองสังจี้ SC4-01 ที่ถูกคุ้มกันอยู่ตรงกลางขบวนทางฝั่งซ้าย
คนที่ขับเมชารุ่นสี่ได้ คงไม่ใช่มือใหม่หรอกใช่ไหม?
เขามองตัวเลือกสามข้อที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง 《วิชาดาบปีดปิศาจ★★★》 ต่อให้มีสามดาว เขาก็ไม่ฝึกอยู่ดี ที่เหลือก็มีแต่...
ฉินเจิงไม่ลังเลนาน เลือกตัวเลือกที่สามทันที: ทะลวงสวรรค์
ในเมื่อทุกทางล้วนเป็นหนทางเอาชีวิตรอด ก็ต้องเลือกทางที่ให้รางวัลมากกว่า เผื่อทำสำเร็จขึ้นมาล่ะ?
ฉินเจิงปิดแผงระบบ ควบคุมพีเอส-01 เดินทางต่อไปพลางส่งข้อความในช่องสื่อสารของทีม
“ภารกิจคราวนี้ชอบกลอยู่ไม่น้อย ทุกคนระวังตัวไว้ ถ้าเจออันตรายเข้าจริง ๆ ใครหนีได้ก็หนีไปก่อน อย่าฝืนทำตัวเป็นฮีโร่เด็ดขาด”
ช่างช่าง GC2-01: “พี่เจิงวางใจได้ พวกเราเข้าใจ พี่ฝูกุ้ยสอนพวกเราไว้แล้ว ถ้าเจอเรื่องที่สู้ไม่ไหว ให้หนีเป็นอย่างแรก!”
ช่างช่าง GC2-01-2: “อื้ม ถึงตอนนั้นพวกเราจะฟังคำสั่งพวกพี่ แล้วถอยทันที”
เสือฟันดาบ HS2-01: “พี่เจิง พี่พบอะไรหรือเปล่า?”
ฉินเจิงไม่อาจบอกเรื่องคำเตือนจากระบบได้ตรง ๆ จึงทำได้เพียงเตือนอย่างคลุมเครือว่า
ผานสือ PS-01: “ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ขุนนางตัวน้อยคนนั้นอาจปิดบังข้อมูลบางอย่างจากพวกเรา เมื่อกี้ตุนซานหาเรื่องเรากะทันหันเกินไป น่าสงสัยมาก แต่พวกเขากลับบอกว่าเป็นแค่นิสัย...”
เสือฟันดาบ HS2-01: “อืม แต่ภารกิจส่วนตัวแบบนี้ นายจ้างทั่วไปก็ไม่บอกข้อมูลทั้งหมดกับพวกเราหรอก ด้านหนึ่ง ต่อให้รู้ไปก็ไม่มีประโยชน์ อีกด้านหนึ่ง... ถ้าเป็นเรื่องที่พูดได้ตามสบาย พวกเขาคงไม่ต้องประกาศภารกิจส่วนตัวหรอก...”