เห็นเพียงโล่โลหะผสมขนาดมหึมาของตุนซาน MT3-01 ฟาดลงมาถึงตัวเครื่องสังจี้ SC4-01 แล้ว ฉินเจิงถอนหายใจ รางวัลภารกิจรอบนี้หมดกัน……
ระยะของเขาไกลเกินไป แค่ดาบฟันเรือรบเล่มเดียว ไม่มีทางไปช่วยทัน
ในเวลานี้ จึงได้เห็นความแข็งแกร่งของวิธีโจมตีระยะไกล
แต่ต่อให้มีวิธีโจมตีระยะไกล ตอนนี้คนธรรมดาก็ตอบสนองไม่ทันอยู่ดี
อย่างเมชาเชียนจีรุ่นสามสีแดงเครื่องนั้น ก็ยังวิ่งตามอย่างงงงัน กระทั่งหน่วยอาวุธยังไม่ได้เปิดใช้งาน
วินาทีต่อมา เสียงคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า “หึ่ง ๆ” ก็ดังขึ้น!
โล่โลหะผสมขนาดมหึมาถูกผ่าเป็นสองท่อน สังจี้ SC4-01 ตัวเล็กกะทัดรัดถือดาบเลเซอร์สีเขียวเล่มหนึ่ง กระโจนขึ้นไปบนบ่าของตุนซาน MT3-01 โดยตรง แล้วแทงทะลุห้องนักบินด้วยดาบเดียว!
อะไรนะ?
ฉินเจิงตาเบิกโพลง มองอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะที่สังจี้ SC4-01 ใช้สองขาถีบบนบ่าของตุนซานสุดแรง ตีลังกากลับหลังกลางอากาศ แกว่งดาบเลเซอร์ไปรับหน้าตุนซาน MT3-02 อีกเครื่องที่พุ่งเข้ามา
ตอนนี้ MT3-02 อยากหลบก็ไม่ทันแล้ว
คนบังคับเครื่องนั้นตายไปก็ไม่นึกว่าเจ้านายของตัวเองจะโหดขนาดนี้!
“ฉึก” หนึ่งเสียง ดาบเลเซอร์ผ่าห้องนักบินของ MT3-02 เป็นสองส่วน
ลั่วชิงหนิงขับสังจี้ SC4-01 กระโดดลงจากตัวเครื่องมหึมาของตุนซานอย่างคล่องแคล่ว ตกลงกลางขบวน แล้ววิ่งต่อไป
ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ตอนนี้ทั้งขบวนเหลือเพียงทีมรับจ้างของฉินเจิงกับลั่วชิงหนิง และผู้บัญชาการเชียนจีสีแดง