ฉินเจิงรวบรวมวิดีโอเป็นไฟล์เดียว แล้วส่งไปยังบัญชีที่บารอนจวั่นย้านใช้ส่งข้อความส่วนตัว
จากนั้นเขากับโจวหมิงจึงเริ่มจับคู่สนามรบของวันนี้
ก่อนจับคู่ โจวหมิงพูดขึ้นว่า
“คราวนี้ผมมีไอเดียใหม่ ผมจะติดตั้งกล้องให้คุณด้วย ถึงตอนนั้นมุมมองของเราสองคนจะถูกบันทึกไว้ทั้งหมด แล้วเราค่อยไปเล่นสนามรบแบบใหม่กัน ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”
“ไม่มีปัญหา”
“ดีพอดี เดี๋ยวผมจะเปิดสตรีมแล้ว”
ทั้งสองจึงเลือกสนามรบเส้นแร่เหล็กสนิม แล้วเริ่มจับคู่
ระหว่างรอจับคู่ ฉินเจิงศึกษากติกาของสนามรบนี้
ฝ่ายแดงและฝ่ายน้ำเงินต่างมีธงประจำฐานของตัวเอง ผู้เล่นต้องบุกไปยังฐานของฝ่ายตรงข้าม แบกธงของอีกฝ่ายกลับมา แล้วนำไปวางบนแท่นรับรองของฝ่ายตนพร้อมกับธงประจำฐาน จึงจะได้หนึ่งคะแนน
ทีมที่ทำได้สามคะแนนก่อนจะเป็นฝ่ายชนะสนามรบ
ฉินเจิงมองกติกาตรงหน้าอย่างสงสัย แล้วถามว่า
“ถ้าทั้งสองฝ่ายต่างชิงธงของอีกฝ่ายมาได้ แล้วกลับไปเฝ้าที่ฐาน แบบนั้นก็จะไม่มีฝ่ายไหนทำคะแนนได้เลยไม่ใช่หรือ?”
โจวหมิงชูนิ้วโป้ง ยิ้มแล้วพูดว่า
“ฮ่า ๆ สายฝนเก่า คุณมองเห็นประเด็นสำคัญได้ในพริบตาเลย! เพราะงั้นถ้าทั้งสองฝ่ายมีฝีมือสูสีกัน สนามนี้อาจสู้กันนานมาก ผมจำได้ว่าสถิติที่นานที่สุดคือ...สามวัน!”
“สนามรบเดียว สู้กันตั้งสามวัน?!”
ฉินเจิงแทบไม่อยากเชื่อ ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายจะยืนหยัดกันเกินไปแล้ว!
ถึงกับยอมไม่กินไม่ดื่มเพื่อคว้าชัยชนะในสนามรบเลยหรือ?
ถ้าเป็นเขา คงออกจากสนามไปนานแล้ว เพราะเขาแค่ต้องชนะวันละหนึ่งครั้งก็พอ ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปสู้ยืดเยื้อกับคนอื่นเลย