ตั้งแต่ไคล์กลายเป็นงูตัวผู้เต็มวัย เสานั่วก็ใช้ชีวิตอย่าง…หวานชื่นปนทุกข์ทรมาน
นางไม่ได้ชอบเรื่องทำนองนั้นนัก แต่ไคล์กลับชื่นชอบมาก ทุกครั้งเขาจะพันรอบตัวนางแน่น แล้วค่อย ๆ คลอเคลียไม่ยอมห่าง
เขาช่างเป็นปีศาจน้อยที่ชวนให้เหนื่อยใจจริง ๆ ช่วงแรกนางยังพอปฏิเสธได้อย่างหนักแน่น แต่พอผ่านไปสักพักก็ทนไม่ไหว
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ไคล์ตัวใหญ่ขึ้นมาก เสานั่วเคยให้เขาขดเป็นวงอยู่บนก้อนหินริมลำธาร เขาขดได้ถึงหกเจ็ดรอบ
จากที่นางกะด้วยสายตา ไคล์ยาวถึงหกเมตรเต็ม เป็นงูจงอางที่ยาวที่สุดเท่าที่นางเคยเห็นมาในชีวิต
เพราะอย่างนั้น ตอนนี้ไม่ว่านางจะออกไปไหนกับไคล์ สัตว์อะไรก็ตามที่พบเจอก็ไม่กล้าเข้าใกล้พวกเขา
ไคล์มีอำนาจข่มขวัญสูงมาก
บางครั้งเสานั่วก็คิดว่า พวกนั้นคงไม่รู้หรอกว่าเวลาอยู่กันตามลำพัง ไคล์เป็นงูแบบไหน
【ขนาดตัวของไคล์นี่นะ ฉันว่าใหญ่กว่างูจงอางในธรรมชาติที่มีบันทึกไว้ว่าใหญ่ที่สุดแล้ว】
【น่าเสียดายที่เข้าไปใกล้ ๆ ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะต้องวัดสักหน่อย】
【ตอนนี้ไคล์กับนั่วหน่วนใช้ชีวิตกันเหมือนคู่สามีภรรยาตัวน้อยเต็มทีแล้ว】
【ใช่เลย ต่อให้เป็นช่วงติดสัดของงูจงอาง ไคล์ก็ไม่คิดจะออกไปหางูตัวเมียตัวอื่นเลย เอาแต่เฝ้าอยู่ข้างนั่วหน่วน】
【ว่าแต่ ครั้งก่อนตอนกลางดึก ฉันเห็นไคล์กับนั่วหน่วนกำลังคลอเคลียกัน ถึงจะไม่เห็นรายละเอียด แต่ฉันมั่นใจว่านั่นคือการผสมพันธุ์】
【ซี้ด!】
พอไคล์โตเต็มวัยเต็มวัยแล้ว เวลาก็ราวกับหยุดนิ่ง พวกเขาใช้ชีวิตผ่านไปปีแล้วปีเล่า