ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 9 คลื่นมหาสมุทรถล่ม

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากอิ่มท้อง เสานั่วก็เริ่มครุ่นคิดว่าต้องเอาทองคำแท่งไปด้วยให้ได้ยังไง

แม้จะไม่ใช่คนแล้ว แต่ความรักที่มีต่อทองคำแท่งของนางก็ไม่ได้ลดลงแม้ครึ่งเดียว

ถ้าได้พกติดตัวไปด้วยได้ล่ะก็ ฝันกลางวันคงได้แต่หัวเราะ

ดังนั้น ภายใต้การ escort ของไคล์ เสานั่วก็ค้นหาทั่วซากเรือที่เหลือจนหมด

ไม่พบทองคำแท่งเพิ่ม แต่กลับพบตะกร้าหวายที่มีหูหิ้วเข้าโดยบังเอิญ

ตะกร้าหวายทำด้วยฝีมือประณีต จมอยู่ใต้ทะเลลึกหลายปีก็ยังไม่เน่าเปื่อย พอล้างโคลนออกจนสะอาด หวายยังคงแวววาวเป็นสีแดงเข้ม

ว้าว

ตะกร้าลูกเท่าอ่างหน้านี่ ใส่ทองคำแท่งได้พอดีเป๊ะ

เสานั่วออกแรงม้วนตะกร้าหวายกลับมาหาไคล์ กำลังจะลงมือเก็บทองคำแท่ง ไคล์ก็เก็บทองคำแท่งทั้งหมดลงไปก่อนแล้ว

ไม่ใช่แค่ทองคำแท่ง ถึงขนาดไข่มุกอันเป็นที่รักของนางก็จัดเก็บไว้ให้ด้วย

เขายังใช้หนวดดูดดึงหอยมุกตัวใหญ่ๆ หลายตัวออกจากกำแพงเรือ ยัดใส่ตะกร้าจนเต็มแน่น

เสานั่วมองเขาด้วยตาแวววาว

"ซื่อซื่อซื่อ~"

นายดีกับฉันเกินไปแล้ว

ไคล์ม้วนตัวเสานั่วอย่างแผ่วเบา วางไว้บนหัว ใช้หนวดเส้นหนึ่งหิ้วตะกร้า รีบว่ายน้ำไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

สิบกว่าวันต่อจากนั้น เสานั่วก็ตามติดไคล์เดินทางไปเรื่อยๆ

นางไม่รู้ว่าปลายทางคือที่ไหน แค่รู้สึกว่าทิวทัศน์ระหว่างทางตระการตาจนตะลึง เหมือนท่านยายหลิวเข้าสวนต้ากวนหยวน เห็นอะไรก็แปลกใหม่ไปหมด

ยิ่งว่ายทวนน้ำไปทางต้นน้ำ แสงแดดยิ่งจัดจ้า ปลากุ้งหญ้าไม้ยิ่งมากมาย วิวทิวทัศน์ก็ยิ่งสวยงาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป