เสานั่วรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมา ถึงกับลืมหายใจ
หมึกยักษ์สีน้ำเงิน กลับใช้หนวดแบบนั้น...
นางเข้าใจทันที ตัวใหญ่กว่าคือหมึกยักษ์ตัวเมีย ตัวเล็กกว่าคือตัวผู้
ไคล์...ไคล์ตัวใหญ่กว่าตัวเมียเสียอีก แต่เขามีหนวดสำหรับผสมพันธุ์แบบนั้น!
เสานั่วมั่นใจว่าไคล์เป็นตัวผู้
ไคล์นึกได้ช้ากว่าครึ่งจังหวะว่าปลาหมึกน้อยเห็นอะไรเมื่อครู่นี้ เขารีบยื่นหนวดไปบังตาเสานั่วทันที
ตอนนี้ที่เขามัวระวังรอบด้าน จึงไม่ได้ปีดไว้แต่แรก
ไคล์ส่งเสียงขู่ต่ำๆ พร้อมปลอบโยน เพื่อพานางหนีที่ตรงนั้น
แต่เสานั่วกลับดื้อรั้นเอามือปัดหนวดของเขาออก ใช้แรงทั้งหมด พุ่งฉวยหน้าเขาแล้วส่งเสียงฟู่ๆ อย่างเผ็ดร้อน
ปลาหมึกน้อยไม่ค่อยดื้อแบบนี้บ่อยนัก ไคล์ทำให้ทุกอย่างได้แต่ช่วยไม่ได้ เขากลัวว่าปลาหมึกน้อยจะทำร้ายตัวเอง จึงคลายหนวดออกเสี่ย
เสานั่วมองต่อไปเรื่อยๆ
เหมือนอย่างที่คิด, จริง ๆ
นั้นไม่ใช่หนวดที่ไคล์เจริญไม่เต็มที่ แต่เป็นหนวดพิเศษที่มีเฉพาะหมึกยักษ์เพศผู้เท่านั้น ใช้เพื่องานสืบสกุล
มองดูพวกพ้องที่กำลังจับคู่ผสมพันธ์กันแกอยู่รอบตัว อวลอากาศที่แฝงไปด้วยความว้าวุ่น ไม่มีลูกน้อยเต็มไปหมด... ทุกเบาะแสถูกโยงเข้าด้วยกันในทันใด
ที่นี่ไม่ใช่แค่เสถียรฐานกลุ่มธรรมดา แต่เป็นพื้นที่เพาะพันธ์หมึกยักษ์โดยเฉพาะ!
ไม่แปลกเลยที่ครั้งแรกที่มาถึง รู่สึกที่นี่เหมือนเปลือกอุ่น ๆ ที่ใช้อุ้มชูลูกหลาน จึงต้องยอมทิ้งปล่องทะเลอันสงบสุข เพื่อมาอยู่ที่อันนึกณภาพแห่งนี้
การที่ลอบของสิ้นสุดลงของสัมปทานของสิ้นสุดของสัมปทานของสิ้นสุดของสัมปทาน
แต่ยิ่งกว่าการตระหนักนั้น จะกว่านมากที่สุดว่านางเรียกมาว่า"แม่"มาโดยตลอด กลับกลายเป็นว่าไหลเป็นเพลย กลับเป็นว่าอิ้มแข็งเป็นเพลย