ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 1 แม่มาช่วยเหลือข้าแล้ว

5 นาที· 1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

[ถ่ายทอดสดใต้ทะเลลึกทั่วโลก · กำลังออกอากาศ]

แสงสีน้ำเงินค่อยๆ เลื่อนผ่านป่าสาหร่ายอันมืดมิด สายน้ำไหวเอนเบา ๆ

ที่นี่คือสถานที่ถ่ายทำสารคดีชื่อดัง 《ครูหมึกยักษ์ของฉัน》 ในปีนั้น

ออกอากาศได้สามนาที ผู้ชมออนไลน์ทะลุสิบล้านคน

[มาแล้ว ๆ! บ้านเก่าของครูหมึกยักษ์ เสียดายที่ครูหมึกยักษ์ไม่อยู่แล้ว]

[ดูซอกหินสิ! มีหมึกตัวน้อยไหม?]

เลนส์กล้องหยุดชั่วครู่ แล้วค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้

ในซอกหิน มีหมึกแดงตัวจิ๋วขนาดเท่าเล็บมือขดตัวอยู่

ตัวแดงทั้งตัว หนวดเล็ก ๆ แปดเส้นเกาะติดกับผนังซอกหินแน่น หัวกลมเล็ก ๆ ยื่นออกมาสำรวจอย่างระมัดระวัง

เสานั่ว เกือบจะร้องไห้ แค่เล่นเกมทั้งคืน ตื่นขึ้นมากลายเป็นสัตว์ทะเลตัวจิ๋วในทะเลลึกได้ยังไงกัน

เจ้าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่ นุ่มนิ่ม แดง ๆ แล้วยังมีแปดขาอีก

หมึก? ปลาหมึก? หรือหมึกกล้วย?

รอบตัวเธอเดิมทีมีหนวดเล็ก ๆ อยู่อีกมาก แต่เมื่อครู่นี้ฝูงปลาสีเหลืองแหวกว่ายผ่านไป หนวดเล็ก ๆ เหล่านั้นก็ถูกกลืนกินจนหมด

เหลือเพียงเธอคนเดียว เพราะหลบเข้าไปในซอกหินจึงรอดชีวิตมาได้

[เหลือเพียงตัวเดียว... น่าสงสารเหลือเกิน]

[ผู้กำกับต้องกังวลอยู่หน้าเลนส์แน่ ๆ]

เสานั่ว ไม่รู้เลยว่า ในน้ำทะเลมีกล้องถ่ายวิดีโอขนาดเล็กจิ๋ว จ้องมาที่เธอตลอดเวลา

หิวเหลือเกิน ถ้าไม่ออกไปก็ต้องอดตายแน่ ๆ

อ้อใช่ ตอนนี้เธอก็แบนอยู่แล้วนี่นา

เฮ้อ

เสานั่ว คลายหนวดเล็ก ๆ ลง อยากจะปีนออกจากซอกหิน แต่พอปีนออกมาอย่างทุลักทุเล ก็ต้องเผชิญหน้ากับปลากะรังปากเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมตัวหนึ่ง

ปลากะรังตัวเท่าจานหน้าโต ปราดเข้ามาหาเธอทันทีที่เห็น โก่งตัว พุ่งเข้ามาราวสายฟ้า อ้าปากกว้างราวอ่างจะกลืนเธอเข้าไป

รีบหนีเร็วเข้า!

เสานั่ว ตกใจจนแข็งทื่ออยู่กับที่ หนวดแปดเส้นไม่เชื่อฟังคำสั่งจากสมองส่วนกลางเลยแม้แต่น้อย

กลิ่นอายความตายโหมกระหน่ำเข้ามาใกล้

เสานั่ว อธิษฐานในใจ ขอให้ตายแล้วกลับไปยุคปัจจุบันทันที เธอยังมีเงินเก็บสองพันหยวนที่ยังไม่ได้ใช้เลย

ในชั่วขณะที่ปากปลากำลังจะหุบลง หนวดยักษ์สีแดงเข้มเส้นหนึ่ง ทะลวงสายน้ำขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หนาใหญ่ แข็งแกร่ง ดุจเทพเจ้า หนวดยักษ์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เพียงม้วนเดียว หนามแหลมที่ขอบปุ่มดูดก็แทงลึกเข้าไปในตัวปลากะรัง

ปลากะรังยังไม่ทันได้ดิ้นรน ก็สิ้นใจทันที จากนั้นก็ถูกหนวดยักษ์ม้วนตัว ลากเข้าไปในความมืดในพริบตา

ทั่วทั้งท้องทะเลเงียบสงัดในทันที

ในเลนส์กล้อง ร่างจริงค่อย ๆ ปรากฏ:

ปลาหมึกยักษ์ขนาดยาวหลายสิบเมตร สิ่งมีชีวิตที่ผู้คนเรียกว่าปีศาจทะเลลึก ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา

แดงดั่งเปลวไฟ หนวดเรียวยาวทรงพลัง ห้อยลงด้านล่างอย่างสงบ ดวงตาสีดำเข้มสองข้างที่อยู่สองข้างของหัวใหญ่ เย็นชาดุจน้ำแข็ง กลิ่นอายความดุร้ายแผ่กระจายไปทั่ว

ห้องถ่ายทอดสดปะทุขึ้นทันที!

[บ้าจริง! นี่มันปีศาจทะเลลึกชัด ๆ!]

[ขนาดตัวขนาดนี้... หลายสิบเมตร? สุดยอดไปเลย!]

[แรงกดดันขนาดนี้ ฉันแทบหายใจไม่ออกเลย!]

[ผู้กำกับถ่ายฉากระดับตำนานได้แล้ว!]

เสานั่ว จ้องมองสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาสีเดียวกับตัวเองตรงหน้า สมองเล็ก ๆ ว่างเปล่าไปชั่วขณะ

สมองเล็ก ๆ ที่มีเพียงแปดหนวดเริ่มคิดด้วยตัวเอง

ใหญ่จัง

หล่อน่าก

พวกเราต่างก็เป็นหนวด สีแดงเหมือนกัน หัวกลม ๆ เหมือนกัน

เป็นแม่ของหนวดน้อย

แม่มาช่วยเหลือข้าแล้ว!

เสานั่ว ดวงตาเป็นประกาย รีบวิ่งไปด้วยหนวดเล็ก ๆ พร้อมกับส่งเสียงตั๊บแต๊บ ๆ

หนวดเล็ก ๆ นุ่มนิ่มแปดเส้น กอดปลายหนวดของปีศาจทะเลลึกไว้แน่น แต่ปีศาจทะเลลึกตัวใหญ่เกินไป ต่อให้เป็นแค่ปลายหนวด เธอก็ไม่สามารถกอดไว้ได้ทั้งหมด ทำได้เพียงเกาะติดกับส่วนเล็ก ๆ อย่างสุดกำลัง

เสานั่ว เหมือนพลาสเตอร์แผ่นเล็ก ๆ ติดอยู่บนร่างของปีศาจทะเลลึก

เธอใช้นุ่มนิ่มถูไปถูมา ดวงตากลม ๆ กะพริบปริบ ๆ ส่งเสียงร้องเบา ๆ อย่างอ่อนโยน

ปีศาจทะเลลึกก้มมองก้อนแดงเล็ก ๆ เท่าปลายนิ้วบนตัว

กลิ่นอายความดุร้ายรอบกาย หยุดชะงักลงทันที

หมึกวัยรุ่น?

ทำไมต้องเกาะกับข้าด้วย

ในไม่ช้า เขาก็เลิกคิด เขามาแค่ล่าเหยื่อ ตอนนี้เสร็จสิ้นแล้ว ควรจะกลับไป

เขาสะบัดเบา ๆ อยากจะสะบัดเจ้าสิ่งเล็ก ๆ ที่บอบบางนี้ออกไป

เสานั่ว ถูกสะบัดจนตัวโยน หนวดเล็ก ๆ หดเล็กน้อย มองเขาอย่างสงสัย

ทำไมต้องสะบัดนางด้วย?

เธอจึงกอดแน่นขึ้นโดยสัญชาตญาณ ถูหนวดเบา ๆ แล้วส่งเสียงร้องเบา ๆ อีกครั้ง

ไคเอ่อร์ ทั้งตัวแข็งทื่อ ดวงตาสีดำสองข้างกลอกไปมา ค่อย ๆ จ้องมองหมึกตัวเล็กบนหนวดของตัวเอง

เขาไม่เคยสัมผัสสิ่งมีชีวิตที่นุ่มนวลและบอบบางขนาดนี้มาก่อน

นางไม่ใช่อาหาร ไม่ใช่ศัตรู ดูเหมือนกำลังเอาใจเขาอยู่

ไคเอ่อร์ ตกอยู่ในความสงสัยอย่างลึกซึ้ง

นางยังเป็นวัยรุ่น และต่างสายพันธุ์กับเขาด้วย

สุดท้าย ไคเอ่อร์ ก็ไม่ได้สะบัดอีก

ช่างเถอะ รอให้นางเข้าใจเอง แล้วคงจะปล่อยเอง

เขาหันตัวลงสู่เบื้องล่าง กลับไปยังรังของตัวเองในทะเลลึก

เสานั่ว มั่นใจเต็มที่แล้ว หนวดยักษ์ตัวนี้คือแม่ของนางแน่นอน

นางนอนแนบกับหนวดอุ่น ๆ ของเขา รู้สึกปลอดภัยสุดขีด ปล่อยฟองอากาศเล็ก ๆ ออกมาอย่างสบายใจ

แม่หนวดน้อยช่างหล่อเหลา

ต่อไปนางก็จะโตได้หล่อเหลาและแข็งแกร่งขนาดนี้เหมือนกัน

หนวดที่นุ่มนิ่มของนางจะแข็งขึ้น ปุ่มดูดบนหนวดจะงอกหนามแหลม ร่างกายจะขยายใหญ่ขึ้นเป็นทวีคูณ ในที่สุดก็จะกลายเป็นเจ้าแห่งท้องทะเลลึก

ฮ่า ๆ ๆ

คิดแบบนี้แล้ว การข้ามมิติก็ดูไม่ยากที่จะยอมรับอีกต่อไป

ถึงแม้ว่าแม่หนวดคนนี้จะค่อนข้างสะเพร่า หนวดเล็ก ๆ ตัวอื่นตายหมดแล้ว ดังนั้นนางต้องเกาะแม่ไว้ให้แน่นที่สุด

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป