ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 105 แผนลับแปดร้อยชั้น

7 นาที· 1.5K คำ

วาฬเพชฌฆาตเป็นศัตรูตัวฉกาจของโลมาเลยนะ ตัวนางเองก็อยู่ในเมนูอาหารของพวกมันด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น วาฬเพชฌฆาตตัวนี้ดูตัวใหญ่มาก ลำตัวยาวราวเก้าเมตร คงหนักสักแปดสิบถึงเก้าสิบตันได้กระมัง

ส่วนตัวนางหนักแค่ไม่กี่ร้อยชั่งเท่านั้น……

หัวใจของเสานั่วเต้นตึกตัก รู้สึกราวกับมันกำลังจะเต้นถึงขีดสุดแล้วหยุดกะทันหัน

หางเอ๋ย รีบหนีเร็วเข้า!

นางกัดลิ้นตัวเอง แล้วหันหัวว่ายหนีทันที

ว่ายออกไปได้ไกลพอสมควร นางก็พบว่าด้านหลังไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย วาฬเพชฌฆาตตัวผู้ตัวนั้นดูเหมือนจะไม่ได้ตามมา

ด้วยความสงสัยและระมัดระวัง นางจึงหันไปชำเลืองมอง

เอ๊ะ?

วาฬเพชฌฆาตตัวนั้นเหมือนจะติดอยู่

บริเวณที่วาฬเพชฌฆาตตัวนั้นอยู่เมื่อครู่เป็นช่องระหว่างโขดหินพอดี

เอวของวาฬถูกบีบอยู่ระหว่างโขดหิน เนื้อหนังเบี้ยวไปเล็กน้อย ดูท่าจะติดจริง ๆ

ดวงตาดำสนิทของเขาจ้องนางอยู่ตลอดเวลา

ตั้งแต่ตอนที่พบวาฬเพชฌฆาต ผู้คนในห้องถ่ายทอดสดต่างพากันกลั้นหายใจ

【อย่านะ นั่วหน่วน รีบหนีเร็ว!】

【วาฬเพชฌฆาต อย่ากินนั่วหน่วนเชียวนะ เห็นแก่ที่นางหน้าตาแปลกตาขนาดนี้เถอะ】

【เอ๊ะ? เขาเหมือนจะติดอยู่นะ】

【แต่วาฬเพชฌฆาตตัวนี้ทั้งหล่อทั้งตัวใหญ่จริง ๆ อธิบายคำว่า “นักเลงในชุดสูท” ได้สมบูรณ์แบบเลย】

ถึงวาฬเพชฌฆาตตัวนั้นจะติดอยู่ เสานั่วก็ไม่ได้หยุด นางหันหัวแล้วหนีไปทันที

นางไม่กล้ากรีดร้อง กลัวว่าจะดึงดูดให้ครอบครัวมาส่งตัวเองถึงที่ พอว่ายไปถึงบริเวณที่ปลอดภัยแล้ว จึงเริ่มเตือนทุกคนว่ามีวาฬเพชฌฆาต

“จี๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ! มีวาฬเพชฌฆาต——”

ชั่วพริบตา โลมาทั้งหมดที่กำลังทะเลาะและซุบซิบกันก็หยุดลง วินาทีถัดมา พวกมันพร้อมใจกันส่งเสียงโซนาร์เตือนภัย แล้วว่ายมุ่งหน้าไปยังทะเลตื้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป