แต่ถ้าไม่กิน จะเสียใจที่ทำให้ไคล์เสียใจหรือเปล่านะ
ช่วงนี้ นางอดทนฝ่าฟัน ประหยัดขนมของตัวเองให้มันกิน แม้แต่เมียของมาร์กยังพูดว่านางผอมลง
นางลำบากขนาดนี้ จะเก็บผลตอบแทนบ้างก็สมเหตุสมผลใช่ไหม?
อีกาถึงกับรู้จักเลี้ยงดูพ่อแม่ตอบแทน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไคล์เลย
ความคิดพลุ่งขึ้นในหัว เสานั่วก็เกลี้ยกล่อมตัวเองได้ในไม่ช้า นางโผล่ครึ่งตัวออกจากคอกหมา ใช้อุ้งตบอุ้งใหญ่ของมันเบา ๆ
"โฮ่ง~"
รีบเอามาให้ฉันเถอะ ขอบคุณสำหรับการตอบแทน ฉันได้รับแล้ว
ไคล์ยกอุ้งขึ้น เผยให้เห็นกระต่ายทั้งตัว
ขากระต่ายหักแล้ว บาดแผลยังซึมเลือด เสานั่วจึงได้กลิ่นคาวเลือด
แต่มันยังมีชีวิตอยู่ เอ้อ จะว่าตายก็ไม่ผิดนัก หายใจเข้าน้อยออกมาก
ด้วยคุณธรรมอันดีงาม เสานั่วมอบความตายอันสงบให้มัน แล้วฉีกขน กินอย่างเอร็ดอร่อย
กลิ่นคาวเลือดเข้มข้น กระตุ้นสุนัขลากเลื่อนที่ถูกล่ามไว้ในลาน พวกมันส่งเสียงหอนอยากกินสองสามที แต่ไม่มีใครสนใจ
ลมหนาวโหยหวน ไคล์มองดูท้องฟ้า นึกถึงหมาป่าขนขาวตัวน้อยที่กลัวหนาว มันตั้งใจจะเดินทางเมื่อฟ้าสว่าง จึงช่ำชองมุดเข้าไปในคอกหมา และเว้นที่ไว้ให้ช่องหนึ่ง
เมื่อเสานั่วกินเสร็จ สิ่งที่เห็นคือภาพนี้ ไคล์เข้ามาอาศัยในรังของนางอีกแล้ว อีกแล้ว อีกแล้ว
เสานั่วคิดว่า พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน ที่ไหนมีเพื่อนแบบนี้ ไม่ยอมไปไหนสักที
นางจึงคิดจะใช้วิธีเดิม กัดหูไคล์ไว้ในปาก ตั้งใจลากมันออกจากรัง เสียทีที่ครั้งนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
ไคล์เพียงแค่มองนางอย่างเย็นชา จากนั้นเอียงหัว ดึงหัวของตัวเองออกจากปากนาง
เห็นหูไคล์หลุดออกมาแล้ว นางก็ไม่กล้าออกแรงจริงจัง เผื่อไคล์คิดเล็กคิดน้อย นางสู้มันไม่ได้