ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 52 เธอช่วยมีจุดยืนหน่อยได้ไหม

6 นาที· 1.5K คำ

หมาป่าสีดำสองตัวเห็นเสานั่ว เหมือนเห็นของหอมหวาน รีบพุ่งตรงเข้ามา เสานั่วตกใจจนหมอบลงไปกับพื้นหิมะ

หมาป่าสีดำสองตัวที่ตัวใหญ่กว่าเธอสองสามเท่า พุ่งตรงเข้ามา แรงปะทะทางสายตาแบบนี้สุดยอดจริงๆ

นางยังไม่อยากตายนะ เพิ่งจะเริ่มใช้ชีวิตกลางป่ามาได้ไม่นาน

"โฮ้ววว โฮ้ววว..."

พวกเจ้าอย่าฆ่าข้าเลยนะ ข้างหลังข้าก็มีคนค้ำจุนอยู่ ถ้าที่นี่เป็นอาณาเขตของพวกเจ้า ข้าก็จะไปเดี๋ยวนี้

ร้องไปพลาง คลานหนีไปทีละนิด แต่ไม่นานก็ถูกรุมล้อมโดยหมาป่าสีดำสองตัว

นางรู้ว่ามันดูขี้ขลาดมาก แต่เมื่อเทียบกับการถูกทุบตีจนตายแล้ว มันก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย

แต่สิ่งที่อยู่ในจินตนาการของนาง อย่างการแลเขี้ยวคำรามต่ำๆ กลับไม่เกิดขึ้นเลยสักนิด

หมาป่าสีดำสองตัวดูเหมือนเด็กบ้านๆ พวกมันกระดิกหางใส่เธออย่างบ้าคลั่ง หางสองข้างราวกับพัดใหญ่ แกว่งไปมาอยู่ตรงหน้าเธอ

จากนั้น พวกมันก็เริ่มใช้เล็บเขี่ยเธอ อยากจะเขี่ยให้เธอลุกขึ้น ดูตื่นเต้นดีใจเหมือนสจา

เสานั่วค่อยๆ เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

ไม่ใช่มาหาเรื่อง แต่เป็น...มาหาคู่หรือนี่?

พอเห็นอาวุธประจำกายของพวกมันทั้งสองตัว เสานั่วก็แน่ใจเต็มร้อย แล้วก็ไม่ตื่นตระหนกอีกต่อไป

นั่งลงอย่างใจเย็น มองหมาป่าสองตัวที่กำลังแสดงโชว์อยู่กลางพื้นหิมะ

หมาป่าสองตัวนี้หน้าตาคล้ายกันมาก เหมือนพี่น้องฝาแฝด เขี้ยวสะอาดคมกริบ ยังไม่ทันได้อายัด (ขึ้นกราม) น่าจะเป็นหมาป่าหนุ่มของปีนี้

อืม ไคล์น่าจะโตกว่าพวกมันเล็กน้อย

ทุกอย่างโตกว่าเล็กน้อย

เสานั่วรู้สึกแปลกใจมาก เมื่อเผชิญกับการยั่วยวนสารพัดรูปแบบของพวกมัน ตัวเองกลับใจเย็นราวกับผืนน้ำนิ่ง ไม่มีความรู้สึกอยากจะสานต่อเลยสักนิด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป