สเกตบอร์ดแผ่นหนึ่งพุ่งมาพร้อมเปลวไฟสีฟ้าที่ท้ายบอร์ด หญิงสาวหุ่นเร่าร้อนยืนอยู่บนนั้น
ภาพแปลกประหลาดชวนพิศวงนี้ทำให้คนของสมาคมเฟยหลงตะลึงกันหมด
“เชี่ย ขี่กระบี่เหาะเหินได้ด้วย?”
“ที่นี่มีพวกบำเพ็ญเซียนด้วยเหรอวะ?”
“เหมือนจะเป็นผู้หญิงนะ!”
“พี่จง ใช่เธอไหม ใช่หรือเปล่า?”
“...ใช่เธอ”
“...”
หวงเฟยหลงแหงนหน้ามอง พลางอุทานด้วยความทึ่ง “สาวคนนี้เด็ดจริง หุ่นดีสุด ๆ”
ว่านลี่ไม่ค่อยพอใจนัก “ฉันก็หุ่นดีเหมือนกันนะ!”
“ฮึ ๆ” หวงเฟยหลงหันมามองเธอพลางยิ้มกริ่ม “พี่ยังไม่ได้ลองพิสูจน์เลย รอจัดการงานนี้เสร็จ พี่จะพิสูจน์ให้ดีสักหน่อย”
“บ้าเอ๊ย” ว่านลี่ทำท่าเขินอาย
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากปากทางรถไฟใต้ดินอีกครั้ง
รถบ้านหุ้มเกราะคันหนึ่งพุ่งทะยานออกมา
หวงเฟยหลงตาเป็นประกาย “ไอ้หนู ยังไม่ตายอีกเหรอวะ? งั้นพี่จะยิงซ้ำให้เอง!”
“คราวนี้ต้องฆ่ามันให้ได้!” ว่านลี่พลอยตื่นเต้นขึ้นมา
แต่ทันทีที่ปืนใหญ่เล็งเป้า รถบ้านหุ้มเกราะก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วพุ่งทะยานขึ้นจากพื้นโดยไม่อาศัยทางลาด ท่ามกลางสายตาตะลึงงันของทุกคน!
“เชี่ย มันบินขึ้นไปแล้ว!”
“ขับรถเหาะได้ด้วยเหรอ?”
“เว่อร์เกินไปแล้วมั้ง!”
รถบ้านหุ้มเกราะหนักกว่าสิบตันทะยานขึ้นจากพื้นราบอย่างงดงาม คนของสมาคมเฟยหลงต่างตะลึงจนตาค้าง
หวงเฟยหลงเองก็อึ้งไปเหมือนกัน
นี่มันภาพรถเหาะในฝันของเขาชัด ๆ แต่รถสปอร์ตระดับสองของเขายังทำแบบนี้ไม่ได้เลย!