ยานพาหนะระดับ 2 สองคันจอดใกล้กันขนาดนี้ ยากที่ผู้คนจะไม่คาดเดาไปต่าง ๆ นานา
จากสถานการณ์ตอนนี้ แค่ในทีมมีรถระดับ 2 สักคันก็ถือว่าสุดยอดแล้ว ถ้ามีถึงสองคัน ก็แข็งแกร่งจนบดขยี้คู่ต่อสู้ได้แน่นอน
ผู้เล่นหลายคนในจุดพักรถต่างรู้สึกหมดหนทาง ขณะเดียวกันก็มีบางคนเริ่มคิดอย่างอื่น
สู้ไม่ได้ก็เข้าร่วม!
แต่หวังเปียวไม่ได้กังวลแม้แต่น้อย กลับตื่นเต้นอยู่หน่อย ๆ ด้วยซ้ำ
ในที่สุดเขาก็ได้แผ่นผลึกเชื้อเพลิงระดับ 2 มาอัปเกรดรถบรรทุกวิศวกรรมของตัวเองเป็นระดับ 2
เมื่อเห็นยานพาหนะทรงรถบรรทุกออฟโรดขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก ดูดุดันราวกับรถทรงพลัง หวังเปียวก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งจนน่ากลัวแล้ว
“แล้วรถระดับ 2 สองคันจะทำไม? รวมกันยังไม่ถึงครึ่งคันรถบรรทุกของฉันเลย รถทรงพลังของฉันไร้เทียมทาน ฮ่า ๆ!”
หวังเปียวฮึกเหิม คิดว่าการจัดการรถระดับ 2 สองคันนั้นง่ายดาย แต่ตามคำแนะนำของหลี่เฉียง เขาก็ตัดสินใจลองเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง
“ฉันให้โอกาสพวกแกอีกครั้ง ถ้ายังไม่รู้จักดีชั่ว ก็อย่าหาว่าฉันฆ่าชิงทรัพย์แล้วกัน!”
หวังเปียวนั่งอยู่บนรถบรรทุกวิศวกรรมระดับ 2 มองรถบ้านหุ้มเกราะกับรถออฟโรดจากที่สูง มุมปากเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
……
สามชั่วโมงต่อมา ลู่ฮ่าวลืมตาขึ้น
เขามองจุดพักรถที่ทรุดโทรมใต้แสงไฟถนนสีเหลืองสลัวนอกหน้าต่าง
ตอนนี้มีรถหลากหลายชนิดจอดอยู่ในจุดพักรถแล้ว บางคันเป็นรถเปิดโล่ง มองเห็นผู้เล่นตัวสั่นงันงกอยู่กลางลมหนาว
มาตรวัดอุณหภูมิในรถแสดงว่า ข้างนอกใกล้ศูนย์องศา
“กลางวัน 40 องศา กลางคืนเหลือศูนย์องศา สมกับเป็นอากาศแบบทะเลทรายจริง ๆ” ลู่ฮ่าวลุกจากเตียง ขยับร่างกายเล็กน้อย รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก
พลังจิตฟื้นฟูกลับมาเต็มที่แล้ว