หนึ่งชั่วโมงกว่าให้หลัง
เสียงท้องร้องดังขึ้น
ลู่ฮ่าวลืมตา เห็นหยางเสี่ยวซูหน้าแดงระเรื่อ
「ฉันหิวจนท้องร้อง ปลุกคุณตื่น ขอโทษนะ」
ลู่ฮ่าวยิ้มน้อย ๆ 「ไม่เป็นไร ขาฉันคงทับจนชาแล้วสินะ」
「เปล่าค่ะ คุณนอนต่อก็ได้นะ」หยางเสี่ยวซูรีบพูด
「ไม่ล่ะ เที่ยงแล้วมั้ง พวกเราหาอะไรกินกันเถอะ」ลู่ฮ่าวลุกขึ้นนั่ง รู้สึกว่าพลังจิตฟื้นกลับมามากแล้ว
ต้นขานุ่มนิ่มของสาวน้อยช่วยเยียวยาได้ดีจริง ๆ
「จะไปกินบนรถบ้านไหม ที่นี่ไม่มีครัว ทำอาหารไม่ได้」ลู่ฮ่าวถาม
「กินพวกนี้ดีไหมคะ」หยางเสี่ยวซูหยิบหม้อร้อนพร้อมกินออกมาจากกระเป๋าเป้สามถ้วย วางเรียงบนเตียงพลางไล่ชื่อเมนู 「มีข้าวเนื้อตุ๋นมะเขือเทศ หม้อเส้นปลาผักดอง แล้วก็หม้อหม่าล่าทั่งค่ะ หัวหน้า พี่หนิงจะกินอันไหนคะ」
ของพวกนี้ลู่ฮ่าวเป็นคนหาได้มา แถมยังหายากมากด้วย
「เธอชอบอันไหนล่ะ」ลู่ฮ่าวถามยิ้ม ๆ
หยางเสี่ยวซูยิ้มเขิน ๆ 「ฉันชอบหมดเลยค่ะ ถ้าได้ชิมทุกอย่างก็คงดี」
「ทำทุกหม้อเลย เดี๋ยวค่อยแบ่งกันกิน」โจวหนิงพูดขึ้นมา
「ได้เลย จัดให้ค่ะ!」หยางเสี่ยวซูยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนฉีกซองหม้อร้อนพร้อมกิน
「สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง」ลู่ฮ่าวยกเก้าอี้มานั่งข้างโจวหนิง
「นายดังแล้ว」โจวหนิงยกมุมปากยิ้ม ก่อนพูดว่า 「ตอนนี้นายเป็นเทพพนัน พี่ใหญ่ที่หนึ่งบนกระดานคะแนน ผู้ยิ่งใหญ่แห่งสมาคมลึกลับ แล้วยังเป็นชายที่สหพันธ์ราชาทางไม่มีวันได้ตัวไป」
ลู่ฮ่าวยิ้มเจื่อน ๆ 「ชายที่สหพันธ์ราชาทางไม่มีวันได้ตัวไปนี่มันอะไรกัน」
「หัวหน้าแค่ไม่ชอบออกหน้า ไม่อย่างนั้นสี่สมาคมใหญ่คงแห่กันมาดึงตัวแล้ว ถึงตอนนั้นหัวหน้าก็จะเป็นชายที่สี่สมาคมใหญ่ไม่มีวันได้ตัวไปไงคะ」หยางเสี่ยวซูปิดฝาหม้อร้อนพร้อมกิน มองไอน้ำที่เริ่มลอยขึ้นมาด้วยสีหน้าคาดหวัง 「อีกสิบนาทีก็กินได้แล้วค่ะ」