หน้าคาสิโนมีเวรยามเฝ้าอยู่ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ลู่ฮ่าวจึงใช้ควบคุมโชคชะตาทันที
เขาพึมพำในใจว่า “จำฉันไม่ได้ จำฉันไม่ได้...”
ยามโครงกระดูกขาวสองตนที่เฝ้าอยู่ข้างประตูใหญ่ยืนนิ่ง ปล่อยให้ทั้งสองเดินเข้าไป
“เข้ามาแล้ว” ลู่ฮ่าวยิ้มบาง ๆ
“เสี่ยวซู เดี๋ยวตามฉันติด ๆ ฉันวางเดิมพันเท่าไร เธอก็วางตามเท่านั้น... เสี่ยวซู เสี่ยวซู?”
“...หือ?” หยางเสี่ยวซูได้สติกลับมา เมื่อครู่เธอยังดื่มด่ำกับความรู้สึกดี ๆ ที่ได้จับมือเขาอยู่เลย
“คิดอะไรอยู่” ลู่ฮ่าวเคาะหัวเธอเบา ๆ แล้วพูดซ้ำอีกครั้ง
หยางเสี่ยวซูชะงักสีหน้า ก่อนพยักหน้าจริงจัง “เข้าใจแล้วค่ะ หัวหน้า!”
“ดี” ลู่ฮ่าวกวาดตามองไปรอบ ๆ
ในคาสิโนมีผู้เล่นไม่มาก มีเพียงไม่กี่โต๊ะที่ยังมีคนดื้อดึงนั่งเดิมพันอยู่
สุดท้ายสายตาของเขาหยุดลงที่โต๊ะหนึ่ง เพราะเจ้ามือโต๊ะนั้นดูไม่ค่อยฉลาดนัก
หลังเข้าเมืองขุดทอง ลู่ฮ่าวถึงได้รู้ว่าพวกโครงกระดูกก็มีหน้าตาแตกต่างกัน ทั้งส่วนสูง ความหนาของกระดูก รูปร่างกะโหลก ขนาดเบ้าตาและรูจมูก
อย่างเจ้ามือโต๊ะตรงหน้าก็ฟันหน้าหายไปสองซี่
ดูตลกอยู่ไม่น้อย หยางเสี่ยวซูไม่กล้ามองมัน กลัวว่าจะหลุดหัวเราะออกมา
โต๊ะนี้เล่นไฮโล หรือก็คือเขย่าลูกเต๋า
กติกาคล้ายกับคาสิโนข้างนอก
เขย่าลูกเต๋าสามลูกแล้วทายแต้ม แบบพื้นฐานที่สุดคือสูงกับต่ำ จ่ายหนึ่งต่อหนึ่ง