ทะลุมิติเร็ว: ไม่ขอเป็นตัวประกอบอีกต่อไป

ตอนที่ 2 ทะลุมิติเร็ว: ไม่ขอเป็นตัวประกอบอีกต่อไป

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ตอนที่ 2 70 เคารพชะตากรรมของผู้อื่น (2)

เหตุใดตอนเด็กสาวเอ่ยคำขอสุดท้ายถึงได้กัดฟันกรอดเช่นนั้น ย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว

ผู้ว่าจ้างก็ชื่ออันซูเช่นกัน ชื่อเต็มคือสวี่อันซู

เธอเป็นคนเมืองไห่ เกิดปี 1952 ปีนี้อายุ 17 ปี

พ่อแม่ต่างเป็นพนักงานประจำโรงงานเครื่องจักร ครอบครัวที่ทั้งคู่ทำงานมีรายได้สูง แต่ก็มีลูกหลายคน

ตระกูลสวี่เป็นครอบครัวที่แต่งงานใหม่ ทั้งพ่อสวี่และแม่สวี่ต่างมีลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวหนึ่งคนจากภรรยาเก่าและสามีเก่า

ได้แก่ สวี่เจี้ยนกั๋วกับสวี่อ้ายหง และเหอจี้โจวกับเหอจือเซี่ย

เจ้าของร่างเดิมเป็นลูกที่ทั้งสองมีด้วยกันหลังแต่งงานใหม่

ตามเหตุผลแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ เจ้าของร่างเดิมควรเป็นลูกที่ได้รับความรักมากที่สุดในบ้าน แต่ตระกูลสวี่กลับไม่เป็นเช่นนั้น!

พ่อสวี่กับแม่สวี่เพียงมาอยู่กินด้วยกัน ความผูกพันระหว่างทั้งคู่ไม่ได้ลึกซึ้งนัก ต่างฝ่ายต่างลำเอียงเข้าข้างลูกจากครอบครัวเดิม ไม่ได้ใส่ใจเจ้าของร่างเดิมเท่าไร

โชคดีที่เจ้าของร่างเดิมไม่ใช่คนอ่อนแอ ตรงกันข้าม เธอเป็นคนเด็ดเดี่ยวและไม่ยอมแพ้ใคร

ทำไมเป็นลูกในบ้านเหมือนกัน แต่เธอที่มีทั้งพ่อและแม่กลับมีชีวิตแย่กว่าคนที่ไม่มีพ่อแม่ล่ะ?

เพราะอย่างนั้น เจ้าของร่างเดิมจึงแก่งแย่งแข่งขันมาตั้งแต่เด็ก!

ไม่ว่าพ่อแม่จะอบรมสั่งสอนอย่างไร เธอก็กินอิ่มนอนหลับตามปกติ งานบ้านก็ไม่ยอมทำเกินส่วนแม้แต่นิดเดียว ดูแลตัวเองจนสดใสเปล่งปลั่ง ใครเห็นก็ชม

จนกระทั่งปีที่เธออายุ 17 และเรียนมัธยมปลาย

เพื่อนรอบตัว พี่ชายและพี่สาวในบ้านต่างถึงวัยแต่งงาน ชีวิตของเจ้าของร่างเดิมก็พลิกผันอย่างรวดเร็ว

คนแรกก็คือหวงเสี่ยวเจวียนที่เพิ่งพูดถึงไป เธอเป็นทั้งเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนของเจ้าของร่างเดิม

อีกฝ่ายตกลงเรื่องสินสอดกับฝ่ายชายไม่ได้ จึงมาขอความช่วยเหลือจากเจ้าของร่างเดิม ทนคำวิงวอนของหวงเสี่ยวเจวียนไม่ไหว เจ้าของร่างเดิมจึงเสนอทางสายกลางให้

ผลลัพธ์ย่อมเดาได้ไม่ยาก—งานแต่งของหวงเสี่ยวเจวียนเกิดปัญหา เจ้าของร่างเดิมกลายเป็นแพะรับบาป นอกจากชื่อเสียงเสียหายแล้ว ยังต้องชดใช้เงินก้อนหนึ่งอีกด้วย!

ต่อมาก็เป็นพี่ชายคนโต พี่ชายคนรอง พี่สาวคนโต และพี่สาวคนรองของเจ้าของร่างเดิม...

งานแต่งของคนเหล่านั้นสำเร็จได้ ส่วนใหญ่ก็เกี่ยวข้องกับเจ้าของร่างเดิมอยู่บ้าง แต่พอแต่งงานแล้วมีชีวิตดี พวกเขากลับไม่เคยนึกถึงเธอเลย ทว่าถ้ามีเรื่องไม่พอใจแม้เพียงนิดเดียว ก็กลับโทษว่าเธอยุ่งเรื่องชาวบ้าน!

โดยเฉพาะพี่สาวคนรอง เพราะคบผู้ชายสองคนพร้อมกันจนเรื่องแตก จึงถูกคนที่ตามจีบแก้แค้น

เจ้าของร่างเดิมช่วยรับมีดแทนจนบาดเจ็บก็แล้ว อีกฝ่ายยังย้อนมาโทษว่าเจ้าของร่างเดิมทำร้ายคน ทำให้ครอบครัวต้องชดใช้เงินจนไม่มีเงินซื้อที่ทำงานให้เธอ สุดท้ายยังบีบให้เจ้าของร่างเดิมไปชนบทแทนอีก!

ตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมโกรธจนแทบระเบิด

เธอยังเสียใจที่ไม่รู้จักจำบทเรียน ทั้งที่ได้บทเรียนจากหวงเสี่ยวเจวียนแล้ว ยังใจอ่อนเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่นอีก

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอจะทำอะไรได้?

สุดท้ายก็ได้แต่ยอมรับเคราะห์ หลังทะเลาะกับคนในบ้านอย่างหนัก เธอตัดขาดความสัมพันธ์ เก็บข้าวของและรวบรวมเงินกับคูปอง เตรียมตัวไปเป็นเยาวชนมีการศึกษาในชนบท

จากนั้นเจ้าของร่างเดิมก็เจอเรื่องชวนช็อกอีกครั้ง

เครื่องประดับทองเงินและอัญมณีที่เธอซ่อนไว้ข้างนอก ซึ่งเป็นของที่ป้าทิ้งไว้ให้ รวมถึงเสบียง เงิน และคูปองที่เธออุตส่าห์เก็บสะสมมาตลอด ต่างถูกขโมยไปจนหมด!

ถูกขโมยไปอย่างเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือแม้แต่รอยเท้า

ด้วยเหตุนี้ หลังไปชนบทเจ้าของร่างเดิมที่ไม่มีทั้งเงินและคูปองจึงใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก แถมยังแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ถูกใจอีก

กระทั่งหลังการปฏิรูปและเปิดประเทศ เจ้าของร่างเดิมหย่าขาด พาลูกไปต่างถิ่น เริ่มจากตั้งแผงขายของจนเปิดร้าน ทำธุรกิจเล็ก ๆ จนมีเงินเก็บอยู่บ้าง ครึ่งหลังของชีวิตถึงได้ใช้ชีวิตอย่างพอมีพอกินไปจนสิ้นอายุขัย

ชาตินี้เจ้าของร่างเดิมไม่ได้มีความแค้นใหญ่หลวงอะไรนัก แต่ยังคงติดใจไม่หาย!

เธอเสียใจที่ใจอ่อนเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่น

อีกทั้งยังติดใจเรื่องสมบัติ เงิน และคูปองเสบียงที่ซ่อนไว้ข้างนอก

ถ้าไม่มีคนขโมยไป ตอนเธอไปชนบทก็คงไม่ต้องลำบากขนาดนั้น

ไอ้หัวขโมยสารเลว! กล้าดียังไงมาขโมยเงินของเธอ!

เรื่องนี้เจ้าของร่างเดิมฝังใจไปตลอดชีวิต

...

หลังรับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเรียบร้อย

อันซูคำนวณดูแล้ว ตอนนี้ยังเป็นช่วงก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มต้น

เมื่อครู่หวงเสี่ยวเจวียนกำลังคุยเรื่องแต่งงานกับฝ่ายชาย แล้วถามความเห็นจากเจ้าของร่างเดิมพอดี

คนอกตัญญูแบบนี้ อันซูไม่มีทางช่วยอยู่แล้ว และก็ไม่คิดจะคบหากับอีกฝ่ายอีก เพราะฉะนั้นเรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ก็คือสมบัติที่เจ้าของร่างเดิมซ่อนไว้ข้างนอก

เธอต้องรีบไปดูว่ายังอยู่หรือเปล่า

เจ้าของร่างเดิมพูดไว้แล้วว่าเงินของเธอสำคัญที่สุด!

“เร็วเข้า ๆ ชีชี รีบนำทางให้ฉันที”

พอเข้าใจสถานการณ์แล้ว อันซูก็รีบร้อนเรียกระบบผู้ช่วยให้นำทางทันที

ถึงจะมีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม แต่เพิ่งเข้ามาในโลกใหม่ รอบตัวยังดูไม่คุ้นเคย หากไม่มีระบบช่วยนำทาง เธออาจเดินผิดทางก็ได้

นี่เป็นภารกิจแรกของเธอ ถ้าทำไม่สำเร็จก็ไม่มีโอกาสครั้งต่อไป เวลาเป็นชีวิต

เธอไม่อยากเสียโอกาสเวียนว่ายไปยังโลกนับหมื่น ภารกิจนี้จะผิดพลาดไม่ได้

สมบัติของเจ้าของร่างเดิมหายไปอย่างไร้ร่องรอยเกินไป

ที่เกิดเหตุสะอาดจนไม่เหลือร่องรอยแม้แต่นิดเดียว นี่หมายความว่าอย่างไร?

คนอื่นอาจคิดไม่ถึง แต่อันซูผ่านทั้งยุคข้อมูลข่าวสารสมัยใหม่ที่ระเบิดทะลัก และวันสิ้นโลกที่ผู้คนมีพลังพิเศษมาแล้ว จะไม่มีจินตนาการบ้างได้อย่างไร?

เรื่องนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้เก่งเกินไป ก็เป็นเพราะอีกฝ่ายมีพลังพิเศษโกง ๆ

ถ้าเจอคนมีพลังโกงจะทำยังไง?

แน่นอนว่าถ้าแย่งได้ก็ต้องแย่ง!

ถ้าแย่งไม่ได้ค่อยหนี ชีวิตก็แค่ชีวิตเดียว ไม่พอใจก็สู้กันให้รู้เรื่อง

อันซูวิ่งไปพลางถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ชีชี เธอว่าคนที่ขโมยสมบัติของเจ้าของร่างเดิมไปเป็นคนย้อนอดีต ทะลุมิติมา หรือทะลุเข้าไปในนิยายกันแน่?”

“ไม่อย่างนั้น ถ้าไม่มีพลังพิเศษ ใครจะขโมยของของเจ้าของร่างเดิมไปได้เกลี้ยงขนาดนั้น?”

ถ้าเจอคนที่มีนิ้วทองคำเข้าจริง ๆ เธอก็รวยแล้ว!

ในฐานะผู้ทำภารกิจที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง ตอนนี้เธอเรียกได้ว่ายากจนข้นแค้น ไม่มีทั้งทักษะและพลังพิเศษ นอกจากสวัสดิการสำหรับมือใหม่ของสำนักงานทะลุมิติแล้ว ก็ไม่มีอะไรเลย

ถ้าสามารถฉกนิ้วทองคำของคนอื่นมาจากโลกเล็กได้ ต่อไปทำภารกิจก็จะสบายขึ้นเยอะ

ชีชีเป็นระบบผู้ช่วย มีชะตาร่วมเป็นร่วมตายกับอันซู แน่นอนว่าย่อมหวังให้เธอแข็งแกร่งขึ้น พอได้ยินดังนั้นก็ตอบทันทีว่า

“จากประสบการณ์แล้ว มีความเป็นไปได้สูงมาก แต่คนที่มีนิ้วทองคำในโลกเล็กส่วนใหญ่เป็นผู้มีโชคชะตาหนุนหลัง มักแคล้วคลาดจากอันตรายได้ง่าย เราต้องวางแผนให้ดี”

ส่วนการเห็นสถานการณ์ไม่ดีแล้วเลี่ยงไปน่ะหรือ ไม่มีทางเป็นไปได้

ถ้าผู้ทำภารกิจอยากมีชีวิตรอด ก็ต้องใช้ทุกโอกาสที่ได้ทะลุมิติไปสะสมทรัพย์สินและเรียนรู้ทักษะต่าง ๆ ในโลกเล็ก ไม่เช่นนั้นพอเจอภารกิจยากในอนาคต ก็จะทำอะไรไม่ถูก

ถ้าเจอคนมีนิ้วทองคำแล้วไม่แย่งไม่ชิง สักวันก็ต้องพลาดท่าในภารกิจต่อไป

สำนักงานทะลุมิติไม่ใช่สถานสงเคราะห์ ผลตอบแทนกับความเสี่ยงของผู้ทำภารกิจแปรผันตามกัน

ไม่มีของดีหล่นจากฟ้า!

นี่ก็เป็นเหตุผลที่อันซูได้รับเลือก

เธออาจไม่เก่งกาจพอ แต่กล้าคิดกล้าทำ พอมีเรื่องก็ลุยจริง

สำนักงานทะลุมิติต้องการคนที่มีความทะเยอทะยานแบบนี้

เพราะผู้ว่าจ้างส่วนใหญ่ต่างมีความคับแค้นใจ ต้องการให้ล้างแค้นก็ล้างแค้น อยากก่อเรื่องก็ต้องก่อเรื่อง ผู้ทำภารกิจที่ไม่มีเอกลักษณ์สักหน่อยย่อมทำให้พวกเขาพอใจไม่ได้

อันซูเร่งฝีเท้าไม่หยุด ภายใต้ความช่วยเหลือของระบบ ไม่นานก็พบสถานที่ที่เจ้าของร่างเดิมซ่อนของไว้

ที่นั่นเป็นเนินหลุมศพนอกเมือง ด้านล่างมีห้องลับเล็ก ๆ อยู่

ก่อนการปลดแอก ป้าของเจ้าของร่างเดิมเคยเป็นอนุภรรยาของมหาเศรษฐีผู้หนึ่ง อีกฝ่ายโปรดปรานเธอมาก แม้ตอนหนีออกนอกประเทศก็ยังไม่ลืมพาป้าสวี่ไปด้วย

เพราะจากไปอย่างเร่งรีบ ข้าวของหลายอย่างจึงขนไปไม่ทัน ป้าสวี่เลยบอกที่ซ่อนสมบัติแห่งนี้ให้เจ้าของร่างเดิมรู้

ใครใช้ให้เจ้าของร่างเดิมหน้าตาคล้ายป้ากันล่ะ ป้าสวี่รักเอ็นดูเธอเป็นพิเศษ จึงยกของดีทั้งหมดให้

นี่ก็เป็นเหตุผลที่เจ้าของร่างเดิมมองข้ามความลำเอียงของพ่อแม่ได้อย่างสงบ และยังมีนิสัยร่าเริง เพราะอย่างน้อยก็มีคนรักเธอ!

เธอทำตามวิธีที่อยู่ในความทรงจำ เปิดกลไกได้อย่างราบรื่น พอเข้าไปก็เห็นหีบไม้หลายใบยังอยู่ที่เดิมในสภาพสมบูรณ์ จึงค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก

หลังแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ และให้ระบบตรวจดูความผิดปกติแล้ว อันซูก็เร่งว่า

“เร็วเข้า ชีชี เก็บของเข้าไปในมิติ ส่วนหีบเอาไว้”

สวัสดิการสำหรับมือใหม่ของสำนักงานทะลุมิติคือมิติเก็บของขนาด 5 ลูกบาศก์เมตร กับแต้มเงินตรา 20 แต้ม ใช้ทำเรื่องใหญ่ไม่ได้ แต่ในช่วงสำคัญก็ช่วยแก้ปัญหาได้บ้าง อย่างน้อยก็ไม่ปล่อยให้ผู้ทำภารกิจมือเปล่าไปตายจริง ๆ

ตอนนี้ก็ได้ใช้ประโยชน์พอดีไม่ใช่หรือ?

ของพวกนี้เป็นหนึ่งในเงื่อนไขของภารกิจ อันซูไม่วางใจที่จะทิ้งไว้ข้างนอก

หลังทำทั้งหมดเสร็จ อันซูกวาดตามองสภาพห้องลับ คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้ววิ่งออกไปหาวัสดุบางอย่างมาทำกับดักหลายจุดไว้ตรงนั้น กับดักพวกนี้ทำให้คนบาดเจ็บได้ เธอตั้งใจเอาไว้เล่นงานใครสักคนสักที

จากนั้นเธอก็ปรบมือแล้วพูดว่า “ชีชี ช่วยแลกกล้องวงจรปิดจากร้านค้าให้ฉันเครื่องหนึ่ง เราจะได้ดูว่าใครเป็นคนขโมยของของเจ้าของร่างเดิมไป”

“พี่โฮสต์ การใช้แต้มแลกกล้องวงจรปิดธรรมดา ๆ แบบนี้ไม่คุ้มเลยนะ แน่ใจเหรอ?”

“แน่ใจ ขอแค่มีประโยชน์ก็ถือว่าคุ้มแล้ว”

อันซูโบกมือ ไม่เสียดายเงินแม้แต่นิดเดียว

ถ้าทำภารกิจไม่สำเร็จ เธอก็มีแต่ตายไม่ก็ต้องไปเกิดใหม่ เงินนี้ควรใช้ก็ต้องใช้ ไม่อย่างนั้นคนตายไปแล้วแต่เงินยังใช้ไม่หมด ไม่ร้องไห้จนตายหรือไง?

“ได้เลยพี่โฮสต์ แลกของสำเร็จ ติดตั้งเรียบร้อยแล้ว หัก 5 แต้ม”

ชีชีเป็นระบบผู้ช่วย พอเตือนแล้วไม่ได้ผลก็เชื่อฟังและลงมือทำอย่างว่าง่าย จัดการทุกอย่างเสร็จอย่างรวดเร็ว แถมยังช่วยติดตั้งให้เรียบร้อยด้วย

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป