“อื้อ!”
ดวงตาของเซี่ยหยู่เบิกกว้างขึ้นทันที สมองของเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ
ปฏิกิริยาแรกของเธอรุนแรงมาก มือทั้งสองกำเป็นหมัดทุบหน้าอกแข็งแกร่งของเจียงเหยี่ยแรง ๆ อยากผลักเขาออกไป
“ปละ... อื้อ...”
แต่แขนของเจียงเหยี่ยกลับแข็งแรงราวกับหล่อด้วยเหล็ก กอดรัดเธอไว้แน่นในอ้อมแขน ไม่เปิดโอกาสให้เธอหนีได้เลย จูบของเขาเร่าร้อนและเอาแต่ใจ เผยให้เห็นความก้าวร้าวที่ไม่อาจปฏิเสธได้ งัดฟันเธอออกแล้วบุกเข้าไปข้างใน
หมัดที่เซี่ยหยู่ทุบหน้าอกเจียงเหยี่ยค่อย ๆ หมดแรงลง
กลิ่นอายความเป็นชายที่ทั้งคุ้นเคยและอันตรายปลุกความทรงจำลึก ๆ ในร่างกายของเธอขึ้นมาทันที
ร่างที่เคยแข็งเกร็งเริ่มอ่อนยวบ มือทั้งสองยกขึ้นคล้องคอเจียงเหยี่ยโดยไม่รู้ตัว จากการต่อต้านในตอนแรกกลายเป็นการตอบสนองที่เปี่ยมอารมณ์และเร่าร้อน
ทั้งคู่ยืนจูบกันอย่างดูดดื่มตรงมุมถนนที่ไร้ผู้คน ภายใต้สายลมหนาวยามค่ำคืน
เจียงเหยี่ยรู้สึกราวกับมีอะไรบางอย่างระเบิดในหัว
ทั้งที่เป็นแค่จูบเดียว แต่กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนฟ้าถล่มดินทลาย พายุกระหน่ำ!
ความนุ่มนวลเหลือเชื่อและการตอบสนองที่ทั้งขัดเขินแต่เร่าร้อนของเซี่ยหยู่ ราวกับเปลวไฟที่จุดไฟแห่งความใคร่ที่เขาสะกดไว้ทั้งวันให้ลุกโชน เขารู้สึกว่าร่างกายแทบจะระเบิด
ปฏิกิริยาทางกายภาพที่รุนแรงและแทบปิดบังไม่ได้ส่งผ่านเสื้อผ้าบาง ๆ ไปถึงเซี่ยหยู่ในอ้อมกอดอย่างชัดเจน
เซี่ยหยู่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเจียงเหยี่ยอย่างชัดเจน
เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที ผลักเจียงเหยี่ยออก แล้วหอบหายใจแรง ๆ