หมู่บ้านคฤหาสน์เขาหยุนติ่ง อยู่ไม่ไกลจากภูเขาหยุนหลงที่บ้านเสิ่นตั้งอยู่ แต่ระบบรักษาความปลอดภัยและสภาพแวดล้อมเหนือกว่าหนึ่งระดับ
เจียงเหยี่ยขี่มอเตอร์ไซค์ ไปถึงที่อยู่ที่เซี่ยหยู่ให้มาอย่างชำนาญ
นี่คือคฤหาสน์สไตล์โมเดิร์นเดี่ยว ๆ หลังหนึ่ง มีสวนส่วนตัวขนาดใหญ่
เจียงเหยี่ยจอดรถเรียบร้อย หยิบกุญแจเดินไปถึงหน้าประตูใหญ่ เสียบเข้าไปในรูกุญแจ บิดเบา ๆ หนึ่งครั้ง
เสียง "คลิก" ดังขึ้น ประตูเปิดออก
ในคฤหาสน์เปิดฮีตเตอร์ไว้เต็มที่ พอเข้าก็รู้สึกอบอุ่นเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ในห้องนั่งเล่นไม่ได้เปิดไฟใหญ่ มีแค่ไฟบรรยากาศสองสามดวงที่ส่องแสงอ่อนนุ่ม
ในบ้านเงียบมาก มีเสียงน้ำ "ซ่า ๆ" ดังมาแผ่วเบาจากชั้นสอง
เจียงเหยี่ยเปลี่ยนรองเท้าแตะ เดินตามบันไดเวียนขึ้นไปชั้นสองอย่างเบามือ
เสียงน้ำดังมาจากห้องน้ำในห้องนอนใหญ่
เจียงเหยี่ยเดินไปถึงหน้าห้องนอนใหญ่ ประตูไม่ได้ปิดสนิท แง้มไว้เป็นร่อง เขาผลักประตูเดินเข้าไป นั่งลงบนโซฟาหนังแท้ตัวกว้างในห้องนอนอย่างผึ่งผาย ไขว่ห้าง รอคอยอย่างอดทน
ไม่กี่นาทีผ่านไป เสียงน้ำในห้องน้ำก็หยุดลง
ทันใดนั้น "แกร๊ก" เสียงประตูกระจกฝ้าของห้องน้ำถูกผลักเปิด
ไออุ่นชื้น ๆ พร้อมกลิ่นครีมอาบน้ำหอมอ่อน ๆ พัดโชยมา
เซี่ยหยู่เดินออกมาจากห้องน้ำ
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้คาดคิดว่าจะมีคนอื่นเข้ามาในห้อง ทั้งตัวไร้การป้องกันใด ๆ
ตอนนี้เซี่ยหยู่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมเปียกหมาด ๆ สยายบนไหล่กลมมน เม็ดน้ำไหลหยดตามเส้นผม ลื่นผ่านกระดูกไหปลาร้าที่สวยงาม
บนตัวเธอมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียว
ผ้าขนหนูคลุมทรวงอกที่ตื่นตาตื่นใจไว้อย่างหมิ่นเหม่ ร่องลึกปรากฏให้เห็นเลือนราง ชายผ้าขนหนูสั้นมาก แค่ถึงโคนขา เผยให้เห็นเรียวขาเรียวยาว ขาวผ่องดุจหยกอย่างไม่ปกปิด