ห้องจัดเลี้ยงบนชั้นบนสุดของโรงแรมหรูระยับ โคมระย้าคริสตัลขนาดใหญ่ส่องสว่างทั่วทั้งห้องราวกับกลางวัน
โต๊ะกลมกว่า 100 โต๊ะที่ปูด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดงจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ ดูยิ่งใหญ่อลังการ คนดังในแวดวงธุรกิจและผู้บริหารระดับสูงของฮั่นโจวแทบจะมากันครบ พนักงานเสิร์ฟถือถาดเดินไปมา เหล้าชั้นดีและอาหารเลิศรสถูกยกมาเสิร์ฟไม่ขาดสาย อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นหอมของสุรา
ด้านหน้าสุดของห้องจัดเลี้ยง มีฉากกั้นแบ่งพื้นที่เล็กน้อย นั่นคือโต๊ะหลักหมายเลขหนึ่ง ผู้ที่นั่งตรงนี้ล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่สุดของงานเลี้ยงค่ำคืนนี้
ตอนที่เจียงเหยี่ยตามเหลยเหิงเดินไปนั้น มีคนนั่งอยู่ที่โต๊ะหลักหลายคนแล้ว
หลังจากทักทายและชนแก้วกับผู้นำหลัก ๆ ไม่กี่คน ผู้นำระดับมณฑลก็ขอตัวกลับ
งานลักษณะนี้ ผู้นำก็อยู่ไม่นานหรอก
แค่ยังอยู่ก็ถือว่าให้เกียรติมากแล้ว
หน้าที่ของเจียงเหยี่ยเสร็จสิ้นแล้ว เขาจึงนั่งลงกินอาหารสบายใจ
.......
งานเลี้ยงดำเนินมาถึงช่วงกลาง พิธีดื่มอวยพรก็เริ่มขึ้น
นี่เกือบจะเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในวงการธุรกิจของประเทศ โต๊ะหลักหมายเลขหนึ่งเป็นเหมือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แขกจากโต๊ะอื่น ๆ กว่าร้อยโต๊ะจะเข้าแถวเรียงลำดับตามขนาดบริษัทและสถานะ ถือแก้วเหล้าเข้ามาดื่มอวยพร
แถวยาวเหยียด ใบหน้าของทุกคนประดับด้วยรอยยิ้มประจบประแจง
เสิ่นชิงหานและกู้จื่อม่อก็อยู่ในแถวนี้ด้วย
ขณะนี้ ดวงตาของเสิ่นชิงหานฉายแววกังวลอย่างปิดไม่มิด
เมื่อครู่ในการประชุมลับ การนำเสนอพาวเวอร์พอยท์ของเธอราวกับหายนะ ไม่เพียงไม่ประทับใจเหลยเหิง แต่ยังถูกแผนของเซี่ยหยู่ทำให้ดูด้อยค่าอย่างสิ้นเชิง