กู้จื่อม่อกำลังยืนรออยู่ด้านนอกอย่างกระวนกระวาย พอเห็นเสิ่นชิงหานออกมา เขาก็รีบเข้าไปหา
“ชิงหาน เป็นอะไรไป? กินอะไรผิดสำแดงหรือเปล่า ต้องไปโรงพยาบาลไหม...”
“กู้จื่อม่อ!”
เสิ่นชิงหานกระชากคอเสื้อเขา แล้วจ่อที่ตรวจครรภ์ในมือไปตรงหน้า น้ำเสียงสั่นเครือขณะเค้นถาม “อธิบายมาให้ชัด! นี่มันเรื่องอะไรกัน?!”
กู้จื่อม่อมองขีดสีแดงสดสองขีดบนที่ตรวจครรภ์ รูม่านตาหดวูบ
ในส่วนลึกของแววตาเขามีความตื่นตระหนกแวบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายวับไปในพริบตา
“นี่...นี่มัน...” กู้จื่อม่อพูดติดอ่าง แสร้งทำท่าตกใจ
“ฉันถามว่าทำไมถึงท้อง!” เสิ่นชิงหานโกรธจนตัวสั่น “ทุกครั้งเราป้องกันแล้วไม่ใช่เหรอ! นายแอบทำอะไรกับถุงยางหรือเปล่า?!”
เสิ่นชิงหานไม่ได้โง่ ถุงยางอนามัยมีประสิทธิภาพในการคุมกำเนิดสูงถึง 98 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป ถ้าใช้ตามปกติก็ไม่มีทางท้องได้ คำอธิบายเดียวก็คือกู้จื่อม่อจงใจใช้เข็มเจาะถุงยาง เพื่อผูกมัดเธอไว้ให้ได้!
เมื่อเผชิญกับสายตาคมกริบของเสิ่นชิงหาน กู้จื่อม่อก็หลบตาเล็กน้อย
“ชิงหาน เธอ...อย่าเพิ่งตื่นเต้นสิ” กู้จื่อม่อกลืนน้ำลาย ก่อนแก้ตัวอย่างขอไปที “ฉันจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง? อาจเป็นเพราะ...ถุงยางยี่ห้อนั้นคุณภาพไม่ดีจนแตกก็ได้? หรือไม่ก็...วันนั้นดันเป็นช่วงไข่ตกของเธอพอดี ต่อให้ระวังก็พลาดได้...”