เซี่ยหยู่นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้น
ก็เห็นเจียงเหยี่ยยืนขึ้นแล้ว
“พอได้แล้ว ประธานเซี่ย อย่าดื่มอีกเลย!”
น้ำเสียงของเจียงเหยี่ยทุ้มต่ำ แฝงความกร้าวที่ไม่ยอมให้ใครขัดขืน
ข้อมือของเขาออกแรงเล็กน้อย ดึงมือของเซี่ยหยู่กลับมาจากแก้วเหล้า
“คุณเจียง แบบนี้ถึงจะพอใจสินะ?”
เซี่ยหยู่มองเขา ดวงตาของเธอฉ่ำวาวด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ดูอ่อนแอน่าสงสารอย่างประหลาด แต่น้ำเสียงยังคงดื้อรั้นไม่เปลี่ยน
เจียงเหยี่ยถอนหายใจเบา ๆ ในใจ
ผู้หญิงโง่คนนี้ ช่างเอาเรื่องจริง ๆ เขาจะยอมให้เธอดื่มเหล้าแรง ๆ สิบแก้วจริง ๆ ได้ยังไง
เจียงเหยี่ยไม่ตอบคำถามเธอ แต่ยกแก้วไวน์แดงตรงหน้าขึ้นมาเอง
“ความสามารถในการดื่มและความจริงใจของประธานเซี่ย ผมได้ประจักษ์แล้ว”
“เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อยก่อนหน้านี้ ถือว่าจบไปเลย ความแข็งแกร่งของหลานไห่กรุ๊ปและความกล้าตัดสินใจของคุณ ทำให้ผมประทับใจมาก”
พูดจบ เจียงเหยี่ยก็ยกแก้วไวน์แดงของตัวเองขึ้น แตะเบา ๆ กับแก้วเหล้าขาวเปล่าที่เซี่ยหยู่เพิ่งดื่มหมดไป
“แก้วนี้ ผมดื่มให้ โครงการหมู่บ้านบนยอดเมฆ คุนหลินแคปปิตอลตั้งตารอการพูดคุยเชิงลึกกับหลานไห่กรุ๊ปอย่างยิ่ง”
เจียงเหยี่ยพูดจบก็เงยหน้าขึ้น ดื่มไวน์แดงในแก้วจนหมดรวดเดียว
ทั้งงานตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะอีกครั้ง
ทุกคนมองออกหมดแล้ว คุณเจียงผู้นี้ ไม่ได้จงใจกลั่นแกล้งเซี่ยหยู่เลย แต่กำลังทดสอบความกล้าของเธอต่างหาก!
และความบ้าระห่ำที่เซี่ยหยู่ดื่มเหล้าแรงสองแก้วรวด ก็เอาชนะใจยอดคนผู้นี้ได้อย่างสิ้นเชิง!
นี่มันไม่ใช่การล่วงเกินใครเลย แต่เป็นการคว้าดาบอาญาสิทธิ์ของโครงการหมู่บ้านบนยอดเมฆมาครองได้ซะมากกว่า!