จากนั้นเขาก็หาเบอร์อื่นโทรออกไปอีกหลายสาย พอปลายสายรับก็วางทันที
เขาเหลือบมองเฉินฮุยที่อยู่ไม่ไกลด้วยสายตาแปลกประหลาด
เจ้าหนูนี่ ในมือถือมีแต่เบอร์ศูนย์อาบน้ำสปากับบริการนวดถึงบ้าน
กลางวันแสก ๆ ก็เตรียมจะไปอาบน้ำแช่ซาวน่าเสียแล้ว อดถอนใจไม่ได้ว่าเป็นหนุ่มนี่ดีจริง ๆ
“โทรเสร็จแล้วเหรอ?”
“ขอบใจนะพี่ชาย ถ้ามีโอกาสผมจะเลี้ยงเหล้า พอดีต้องไปหาพี่รองแล้ว”
เฉินฮุยมองเขา
“น้องชายรู้จักมารยาทดีนี่ รู้ว่าค่าโทรศัพท์แพง แล้วยังรู้จักชวนฉันดื่มเหล้าอีก เอาสิ!”
เฉินฮุยเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า ก่อนหมุนตัวจากไป มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
เจ้าหนูนี่ มาเล่นลูกไม้นี้ต่อหน้าฉัน คิดจะโชว์ฝีมือมีดต่อหน้ากวนอูหรือไง คิดว่าฉันเป็นไอ้หนุ่มหัวทึ่มจริง ๆ เหรอ ตอนฉันเล่นลูกไม้นี้ แกยังเล่นปั้นโคลนอยู่เลย
มองเฉินฮุยเดินจากไป ชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโทร
“ซานเย่ น่าจะไม่มีปัญหาครับ”
“แกแน่ใจเหรอ?”
“แน่ใจครับซานเย่ ผมเห็นเขาโทรเสร็จแล้วก็รีบเข้าไปขอยืมโทรศัพท์ เขายื่นให้ผมอย่างเต็มใจเลยครับ”
“อีกสองวันก็ถึงกำหนดรับของแล้ว ช่วงนี้เปลือกตาฉันกระตุกไม่หยุด จะประมาทไม่ได้ นอกจากเจ้าหนูนี่แล้ว คนรอบตัวพี่รองก็จับตาดูให้ดีด้วย”
“เข้าใจแล้วครับ ซานเย่!”
ระหว่างทาง เฉินฮุยเอาแต่คิดว่าจะไปพบหยางอานได้อย่างไร ต้องหาโอกาสให้ได้แน่ ซานเหย่ต้องส่งคนจับตาดูอยู่แล้ว