ท่ามกลางเสียงซุบซิบของทุกคน
เถาวัลย์กำจัดซอมบี้สิบกว่าตัวตรงทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตจนหมดเกลี้ยง จากนั้นก็ฉวยโอกาสกินมื้อใหญ่ แถมยังได้แก่นคริสตัลมาสามเม็ด
แล้วจึงเริ่มเก็บเสบียงตามที่กู่ยวี่สั่ง
สิ่งแรกที่หยิบย่อมเป็นนมรสโปรดของกู่ยวี่ ต่อด้วยขนมปังกรอบ ขนมปัง ลูกอม เนื้อแห้ง และของกินเล่นอื่น ๆ
ของมีมากเกินไป กู่ยวี่จึงให้เถาวัลย์ใส่ของลงในตะกร้าพลาสติกของซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วใช้หางม้วนตะกร้าออกมา
เห็นว่าในซูเปอร์มาร์เก็ตยังมีเสบียงเหลืออีกมาก กู่ยวี่จึงหันไปถามชางโม่กับพวกอีกสามคน
“พวกคุณอยากได้อะไรไหม? ม่านม่านบอกว่าข้างในมีของเยอะมาก ทั้งบุหรี่ เหล้า ข้าวสารกับแป้งที่ยังไม่เปิดถุง ฉันให้มันวิ่งเข้าไปขนออกมาเพิ่มอีกสองเที่ยวก็ได้”
“เสบียงในซูเปอร์มาร์เก็ตนี่เยอะจริง ๆ”
เผิงซิงเอ่ยอย่างทอดถอนใจ
ซอมบี้ในนั้นมีมากขนาดนี้ ต่อให้เป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสามอย่างเขาก็ยังไม่กล้าบุกเข้าไปคนเดียวตามลำพัง มีแต่กู่ยวี่ที่เก่งกาจ แค่มีเถาวัลย์เป็นอาวุธร้าย จะเข้าไปเมื่อไรก็ได้
หลินเซิ่งตงเหลือบมองไปทางนั้น “ซูเปอร์มาร์เก็ตนี้ยังไม่มีใครเข้ามาค้นเลย จดพิกัดไว้ก่อน คราวหน้าค่อยกลับมาโกยเสบียงกัน”
ชางโม่มองซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วพูดว่า
“เอาของกินออกมาอีกหน่อย แบ่งให้รถคันอื่นด้วย เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง ทำภารกิจวันนี้ให้เสร็จก่อน”
รถทั้งขบวนจอดรอกู่ยวี่อยู่คนเดียวแบบนี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ดูเหมือนใช้อภิสิทธิ์อยู่บ้าง