“ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก”
“ขอแค่คุณไม่ใช่คนเลว ชางโม่ก็จะคอยดูแลคุณเอง อีกอย่าง ฉันคิดว่าต่อไปคุณคงไม่ต้องให้ใครคอยดูแลแล้ว”
กู่ยวี่หันไปมองฟางฉี
เธอสัมผัสพลังที่แผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างละเอียด มันเข้มข้นกว่าเมื่อก่อนมาก หากนี่เป็นสัญญาณก่อนทะลวงขั้นจริง ๆ ก็คงขาดเพียงโอกาสเหมาะ ๆ เท่านั้น
ฟางฉีเข้าใจว่ากู่ยวี่หมายถึง
เขามีพ่อคอยหนุนหลัง จึงไม่ต้องให้ใครดูแล เขาเกาหัวอย่างเขิน ๆ แล้วหัวเราะแหะ ๆ ก่อนอธิบายว่า
“พี่เสี่ยวอวี่ไม่รู้หรอก จริง ๆ แล้วพ่อผมก็แบกรับแรงกดดันไม่น้อย เขาเป็นแค่คนธรรมดา จะกดพวกผู้มีพลังพิเศษให้อยู่หมัดได้ยังไง”
“ต่อไปคุณช่วยเขาได้”
กู่ยวี่มองฟางฉียิ้ม ๆ ก่อนเดินต่อไปยังวิลล่า
เพราะยังไม่แน่ใจ เธอจึงไม่ได้พูดตรง ๆ เกิดปลุกพลังไม่สำเร็จขึ้นมา เขาอาจจะหาว่าเป็นความผิดของเธอก็ได้!
ฟางฉีถอนหายใจ แล้วรีบตามกู่ยวี่ไป
เขาพยายามมาตลอด แต่คนอื่นกลับเห็นเพียงว่าเขาเป็นลูกชายของฟางฉางกุ้ย ไม่เคยเห็นความพยายามของเขาเลย
เมื่อกลับถึงวิลล่า ทั้งคู่ก็เก็บของให้เข้าที่