จางซวี่หน้าดำคล้ำลงทันที เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นกุญแจให้ชายหนุ่ม แต่ในใจกลับไม่พอใจอย่างยิ่ง
สัตว์ประหลาดอันตรายขนาดนั้น แกไม่ไปเอง แต่กลับให้ฉันไปแทน คิดคำนวณได้ดีจริง ๆ
จางซวี่ลืมไปแล้วว่าตลอดทางที่ผ่านมา ทุกคนยกยอและประจบเอาใจเขา ทั้งยังลืมข้อได้เปรียบสารพัดที่ตัวเองมี
อาหารที่กองรถหาได้ ล้วนให้เขาเลือกก่อน เขาได้กินของดีที่สุด ที่นั่งของเขาก็ไม่ใช่เบาะคนขับก็เป็นเบาะข้างคนขับ ไม่เคยต้องทนเบียดเสียดอึดอัดอยู่เบาะหลังเลยสักครั้ง
พอเกิดอารมณ์ขึ้นมา ก็ยังมีผู้หญิงบนรถคอยช่วยให้ผ่อนคลาย
เหตุใดเขาถึงได้เปรียบขนาดนี้? ก็เพราะเขาเป็นผู้มีพลังพิเศษ ถึงเวลาคับขันจะได้ปกป้องทุกคน
จางซวี่เสวยสุขกับสิทธิประโยชน์ แต่กลับไม่ยอมทำหน้าที่ของตัวเอง
เพราะความมืด จึงไม่มีใครสังเกตเห็นอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของจางซวี่ การหนีเอาตัวรอดกลางศึกของเขาก็ถูกความมืดกลบไว้เช่นกัน
“ไปหาใครสักคนเปิดประตู ที่เหลือรีบขึ้นรถ!”
เมื่อได้กุญแจมา ชายหนุ่มก็ไม่รอช้า รีบสตาร์ตรถแล้วเรียกทุกคนขึ้นรถ
คนที่อยู่ใกล้ประตูที่สุดรีบไปที่ประตูม้วน กระชากมันขึ้น ก่อนจะวิ่งกลับมาอย่างรวดเร็วแล้วขึ้นรถปิดประตู
ตอนเปิดประตู ชายหนุ่มก็สตาร์ตรถไปพร้อมกัน เปิดไฟหน้ารถและเตรียมการต่าง ๆ ไว้ล่วงหน้า ช่วยประหยัดเวลาเอาชีวิตรอดให้ทุกคนได้บ้าง
เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว
เงาดำด้านนอกพุ่งเข้ามาทันที ชายหนุ่มก็เร่งรถออกไปในจังหวะที่คนเปิดประตูขึ้นรถพอดี
ในช่วงเวลาที่ต้องแข่งกับทุกวินาที ชายหนุ่มไม่กล้าชักช้าแม้แต่นิดเดียว