“รู้ตัวตนของผู้เสียชีวิตหรือยัง”
ในที่สุดการสอบสวนอย่างเป็นทางการก็เริ่มขึ้น สารวัตรเมกุเระเริ่มสอบถามตามขั้นตอน
ตำรวจนายหนึ่งเดินมายืนข้างเขาแล้วรายงานว่า “จากคำให้การของคุณไอโกะ ผู้เสียชีวิตชื่อคิชิดะ คัตสึฮิโก เป็นพนักงานบริษัทค้าขายธรรมดาแห่งหนึ่งครับ”
สารวัตรเมกุเระขมวดคิ้วทันที แม้แต่คุโด้ ชินอิจิก็ยังประหลาดใจมาก ตัวตนแบบนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ต่ำต้อยเกินไป
เมื่อดูจากอาวุธและฝีมือของฆาตกรคนนั้นแล้ว เขาจะมาฆ่าคนธรรมดาอย่างจงใจได้อย่างไร ตามเหตุผลแล้ว คิชิดะ คัตสึฮิโกคนนี้ไม่น่าจะมีโอกาสได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับฆาตกรระดับนั้นเลย
“ฆาตกรอาจจะยิงผิดคนหรือเปล่า” สารวัตรเมกุเระเสนอข้อสันนิษฐานหนึ่ง เขายังไม่ค่อยเชื่อว่าเป้าหมายของฆาตกรจะเป็นพลเมืองธรรมดาคนนี้
“เป็นไปไม่ได้!” คุโด้ ชินอิจิโต้แย้งทันที “ฆาตกรยิงตอนรถไฟเหาะกำลังวิ่งอยู่ ด้วยความสามารถของเขา มีโอกาสยิงซ้ำได้อย่างแน่นอน แต่หลังจากยิงโดนคุณคิชิดะแล้ว เขากลับไม่ได้ยิงต่ออีก”
ส่วนเตี๋ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ดูหวาดหวั่นและทำอะไรไม่ถูก พอตำรวจมาถึง ความยินดีเล็กน้อยที่มีก่อนหน้านี้ก็สลายไปหมดสิ้น
“ไม่รู้ว่าพวกเขาจะถูกจับได้หรือเปล่า ฉัน...” ในใจเธอสับสนอย่างยิ่ง จนถึงตอนนี้เธอถึงเพิ่งตระหนักอย่างแท้จริงว่า การตัดสินใจของตัวเองทำให้คนคนหนึ่งต้องตาย
เจียงหลานมองสีหน้ากังวลของเธอแล้วรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าจะใจร้อนขนาดนี้
แต่เขาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อย เมื่อครู่คะแนนระบบเพิ่งเข้าบัญชี แม้จะมีแค่หนึ่งร้อยคะแนน แต่ค่าใช้จ่ายก็ไม่มาก ใช้กระสุนระดับสามขนาด 7.62 ไปเพียงนัดเดียว
เงินเยนแลกกับแฮฟคอยน์ในอัตราหนึ่งต่อหนึ่ง ค่าใช้จ่ายแค่นี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นเงินเล็กน้อย
น่าเสียดายที่ระบบเป็นคนกำหนดราคาเอง ไม่อย่างนั้นเขาคงขึ้นราคาอีกหน่อย จะได้คะแนนเพิ่มขึ้นด้วย
ระบบเวรนี่ หนึ่งร้อยคะแนนต่อการสุ่มหนึ่งครั้ง แถมไม่มีการันตีขั้นต่ำ จะได้อะไรขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ
ตอนเริ่มเกม ระบบมอบสิทธิ์เลือกโอเปอเรเตอร์หนึ่งคน เขาเลือกอูหมิงโดยไม่ลังเล ถึงในเกมจะถูกล้อว่าเป็นหนุ่มเดินเงียบสายฮา แต่ในเนื้อเรื่องกลับเป็นคนที่สามารถลุยเดี่ยวในหอคอยบาเบลได้
ส่วนเตี๋ยนั้นเพิ่งสุ่มได้เมื่อครู่ เพราะดวงดีสุด ๆ พอดีเลยพาเธอออกมาทำความคุ้นเคยกับโลกนี้ แถมยังได้ดูฉากเด็ดตอนโคนันตัวเล็กลงด้วย
บทสนทนาระหว่างสารวัตรเมกุเระกับคุโด้ ชินอิจิยังคงดำเนินต่อไป
“ถึงอย่างนั้น เราก็ยังตัดความเป็นไปได้ที่มือปืนจะยิงผิดคนไม่ได้ ดังนั้นจึงขอให้ทุกคนให้การเป็นลายลักษณ์อักษร พร้อมลงทะเบียนชื่อและตัวตนด้วยครับ”
สารวัตรเมกุเระเดินมาหาเตี๋ย “คุณผู้หญิง รบกวนให้ความร่วมมือในการให้การด้วยครับ”
เพราะเตี๋ยดูเหมือนชาวต่างชาติ เขาจึงอธิบายเรื่องราวทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษให้อีกครั้ง แต่ภาษาอังกฤษของเขาก็ไม่ค่อยได้มาตรฐานนัก
“เอ่อ คุณตำรวจคะ ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ฉันฟังภาษาญี่ปุ่นเข้าใจ” เธอออกเสียงได้ชัดเจน นี่เป็นความสามารถพื้นฐานที่ระบบยัดใส่สมองให้
ตำรวจหลายคนเห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าเธอจะพูดภาษาญี่ปุ่นได้ดีขนาดนี้ แม้แต่คุโด้ ชินอิจิก็ยังหันมามองด้วยความสงสัย
“ทุกท่านไม่ต้องมองฉันแบบนั้นก็ได้ค่ะ ภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ยากอะไร ฉันชื่อลีนา แวนเดอร์เมเยอร์ เป็นหมอค่ะ” เธอแนะนำตัวอย่างกระชับ ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลมากเกินไป
ตำรวจที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จดบันทึกลงบนกระดาษอย่างรวดเร็ว ส่วนสารวัตรเมกุเระก็ถามต่อ “ไม่ทราบว่าคุณลีนามาสวนสนุกทำไมหรือครับ”
คำถามนี้ฟังดูไม่ค่อยเข้าท่า พอถามออกไปสารวัตรเมกุเระก็รู้ตัวทันที แต่คนรอบข้างต่างหันมามองพร้อมกันหมดแล้ว
“คุณตำรวจ มาสวนสนุกแล้วจะมาทำอะไรได้อีก นอกจากมาเล่นล่ะครับ” เจียงหลานรับช่วงพูดต่อ ความสนใจของทุกคนจึงย้ายไปอยู่ที่เขา
“คุณเป็นใครหรือครับ” สารวัตรเมกุเระมองเจียงหลานอย่างสงสัย
“ผมเป็นเพื่อนของลีนาครับ ออกมาเดินเล่นกับเธอเพื่อผ่อนคลายอารมณ์”
คุโด้ ชินอิจิจับประเด็นสำคัญได้ทันที “ผ่อนคลายอารมณ์หรือครับ คุณลีนามีเรื่องกลุ้มใจอะไรหรือเปล่า”
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคดีใช่ไหม คุณนักสืบตัวน้อย” เจียงหลานไม่ได้คิดจะตอบทุกคำถามของเขา จึงใช้ประโยคง่าย ๆ ปัดกลับไป
“ช่วงนี้พวกคุณสองคนไปมีเรื่องกับใครมาหรือเปล่า” สารวัตรเมกุเระถามต่อ
“ไม่มีครับ พวกเราเพิ่งมาถึงญี่ปุ่น” หลังสอบถามเจียงหลานกับลีนาเสร็จ สารวัตรเมกุเระก็ไปสอบปากคำคนอื่นต่อ
ตำรวจไม่ได้ค้นตัวทุกคน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่คิดว่ามือปืนคนนั้นจะอยู่ในกลุ่มคนเหล่านี้ วอดก้าถึงกับถอนหายใจโล่งอก
หลังสอบปากคำเสร็จ สารวัตรเมกุเระก็ทำได้เพียงปล่อยทุกคนกลับไป เพราะไม่ว่าจะมองอย่างไร เรื่องนี้ก็ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับคนเหล่านี้
คุโด้ ชินอิจิเองก็ยังไม่มีเบาะแสอะไร ทำได้เพียงมองสารวัตรเมกุเระปล่อยทุกคนไป แต่ความสนใจของเขายังคงจับอยู่ที่จินกับวอดก้า
“เลิกงานแล้ว เรากลับกันเลยไหม” เตี๋ยเงยหน้ามองเจียงหลาน อยากรู้ว่าเขาวางแผนจะทำอะไรต่อ
เจียงหลานยังคงมองหน้าจอโปร่งใสตรงหน้า คะแนนระบบเข้ามาหนึ่งร้อยคะแนน เมื่อนับรวมกับเก้าร้อยคะแนนที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้ ก็พอดีกับการสุ่มสิบครั้ง
“ไม่ต้องรีบ ฉันขอสุ่มรางวัลก่อน” เขากดปุ่มสุ่มอย่างอดใจรอไม่ไหว อยากรู้ว่าจะได้ของดีอะไรบ้าง
บนหน้าจอเสมือนที่มีเพียงเขามองเห็น มีเครื่องสุ่มไข่ปรากฏขึ้น หลังจากสั่นไหวอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีไข่สุ่มสิบฟองปรากฏขึ้น
【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: ยากระตุ้นการต่อสู้ ×1, ยาฉีดออกฤทธิ์แรง ×3, กระสุน AWM ×5, ทหารองครักษ์ฮัดสัน ×1】
【ไข่แดงสามารถได้รับจากการสุ่มเท่านั้น】
【ทหารองครักษ์ฮัดสันถูกส่งไปยังที่พักของโฮสต์แล้ว ระบบได้จัดเตรียมตัวตนที่ถูกต้องตามกฎหมายของโลกนี้ให้พวกเขาเรียบร้อย พวกเขาพร้อมรับคำสั่งจากคุณทุกเมื่อ】
ได้ของดีแล้ว กระสุน AWM ที่สุ่มได้คราวนี้เป็นแค่ของแถม ถึงของสิ่งนี้จะทรงพลัง แต่คลังเก็บของในชาติก่อนของเขาก็ยังมีกระสุนสะสมไว้กว่าสองร้อยนัด
สิ่งสำคัญที่สุดในครั้งนี้คือทหารองครักษ์ฮัดสัน ทำให้มีกำลังคนเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย แม้ว่าในชาติก่อนเขาจะไม่มีประสบการณ์บริหารคนเลยก็ตาม และยังไม่รู้ว่าจะจัดการคนเหล่านี้อย่างไรดี
“ผลเป็นยังไงบ้าง”
เตี๋ยเห็นสีหน้าดีใจของเขาก็รู้ว่าได้ของดี จึงสงสัยว่าเขาได้อะไรมา
“กระสุน AWM ห้านัด แล้วก็ทหารองครักษ์ฮัดสัน”
เตี๋ยเบิกตากว้างทันที “ดวงดีไม่เบาเลยนะ! เสียดายที่ไม่ใช่กระสุนบาเร็ตต์ ไม่อย่างนั้นคงดีกว่านี้”
ในเกมเดลตา บารเร็ตต์ไม่ได้รับความนิยมมากนัก เหตุผลหลักคือกระสุนใส่ไว้ในคลังสำรองไม่ได้ แต่ในโลกนี้สามารถเก็บกลับเข้าคลังได้ทุกเมื่อ
หลังจากมาถึงโลกนี้แล้ว อาวุธปืนที่นำออกมาใช้จะมีสมรรถนะเหมือนของจริง แต่ยังคงความเสถียรแบบในเกม ทั้งระยะยิงไกลและพลังทำลายสูง แถมยังไม่ติดขัดอีกด้วย
สิ่งที่แตกต่างที่สุดคือกระสุน กระสุนระดับสามเทียบได้กับกระสุนเต็มกำลังในโลกจริง ส่วนระดับสี่ขึ้นไปเป็นกระสุนเวทมนตร์
ระดับสี่เพิ่มพลังยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ระดับห้าเพิ่มสี่สิบเปอร์เซ็นต์ ระดับหกเพิ่มแปดสิบเปอร์เซ็นต์ และระดับเจ็ดเพิ่มหนึ่งร้อยหกสิบเปอร์เซ็นต์
ที่สำคัญ ตอนยิงแรงถีบยังเท่ากับกระสุนธรรมดา แต่ทันทีที่กระสุนพุ่งออกไป ระบบจะเพิ่มพลังให้
บารเร็ตต์ในโลกจริงก็ทรงพลังอยู่แล้ว หากใช้กระสุนระดับเจ็ดเพิ่มพลังให้อีกหนึ่งร้อยหกสิบเปอร์เซ็นต์ ก็แทบจะกลายเป็นปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าดัดแปลงเลยทีเดียว
“เฮ้อ น่าเสียดาย ตอนนั้นฉันไม่เคยคราฟต์กระสุนบารเร็ตต์ไว้สักชุดเลย” เจียงหลานยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง ถึงดูเหมือนจะไม่ได้ใช้ประโยชน์จากอาวุธที่มีพลังทำลายสูงขนาดนั้น แต่ไม่มีไว้ก็ทำให้อดคันไม้คันมือไม่ได้
“ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว ฉันจะพาเธอไปดูเรื่องสนุกสักหน่อย”
จากนั้นทั้งสองก็แอบตามคุโด้ ชินอิจิไป โดยเตี๋ยเป็นคนสะกดรอยตามคุโด้ ชินอิจิ ส่วนเจียงหลานตามเตี๋ยอยู่ห่าง ๆ