หลินเหล่าซื่ออดทนต่อไปอีกสองวัน ดวงตาของเขาหายบวมไปนานแล้ว กลับมาหล่อเหลาเหมือนเดิม
「ที่รัก สองวันนี้ผมทำตัวดีมาก พรุ่งนี้ขอพักสักวันได้ไหม」
วันนี้ก่อนเลิกงาน หัวหน้าหน่วยผลิตยังสั่งกำชับให้เขาไปขนปุ๋ยคอกพรุ่งนี้ นั่นมันงานขนปุ๋ยคอกเลยนะ หัวหน้าหน่วยผลิตเห็นเขาเก่งขนาดนั้นเชียวหรือ? หรือเพราะสองวันนี้เขาทำตัวดีเกินไปจนอีกฝ่ายเข้าใจผิดกัน? เขาไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน ทั้งเหม็นทั้งสกปรก แค่คิดก็แทบจะเป็นลมแล้ว
สองวันนี้หลี่ชุนซิ่งกับหวังฮวาฮวาสนิทกันดีทีเดียว ซุ่นจู้สามีของหวังฮวาฮวาทำงานได้คะแนนเต็มทุกวัน
「พี่สี่ ฮวาฮวาบอกว่าสามีเธอไปขนปุ๋ยคอกทุกวัน ได้คะแนนงานสิบคะแนน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าสามีฉันจะสู้สามีเธอไม่ได้ ใช่ไหมพี่สี่? พี่คงไม่ทำให้ฉันเสียหน้าหรอกนะ มันไม่เหม็นหรอก เดี๋ยวฉันเย็บหน้ากากผ้าให้พี่ดีไหม? แบบนี้ก็ไม่ได้กลิ่นแล้ว」หลี่ชุนซิ่งพูด
หลินเหล่าซื่อรีบแก้ตัว 「แน่นอนอยู่แล้ว แค่สิบคะแนนงานเอง ถ้าผมอยากได้ก็ทำได้เหมือนกัน ที่สำคัญคือผมไม่อยากได้ต่างหาก」
「พี่สี่ไม่อยากทำงานแล้วเหรอ จะยอมแพ้หรือไง」หลี่ชุนซิ่งถามอย่างไม่พอใจ
「ไม่ ๆ ผมแค่ขอพักวันเดียว ไม่ยอมแพ้หรอก เพื่อเด็ก ๆ ผมจะพยายาม」หลินเหล่าซื่อรู้สึกว่าภรรยาที่เคยคิดเหมือนกันกับเขากลายเป็นคนใจแข็งไปเสียแล้ว
「ถ้าพี่ไม่อยากขนปุ๋ยคอก ก็ไปบอกหัวหน้าหน่วยผลิตว่าขอไปตักน้ำหรือพลิกดินแทนก็ได้ พี่สี่เก่งขนาดนั้น ทำได้แน่นอน
พี่สี่เหนื่อยแล้วนะ เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จล้างตัวให้สะอาด ๆ แล้วฉันจะนวดให้ จะได้ผ่อนคลาย」หลี่ชุนซิ่งต้องพูดให้จบในคราวเดียว ไม่อย่างนั้นสามีอาจกลับไปเป็นเหมือนเดิม