“พี่สี่ ฤดูเก็บเกี่ยวเหนื่อยจะตาย ดูสิ หน้าแตกเพราะโดนแดดเผาจนลอกหมดแล้ว เรามามีลูกอีกคนกันเถอะ ลูกชายคนโตกับลูกชายคนรองก็โตแล้ว ซีซีก็โตแล้วเหมือนกัน ถ้ามีลูกสาวหน้าตาสวยเหมือนซีซีอีกคนก็ดี ลูกชายก็ได้เหมือนกัน ถ้าเป็นผู้ชายตั้งชื่อหลินเป่ย ถ้าเป็นผู้หญิงตั้งชื่อหลินเป่ยเป่ย บ้านเราจะได้มีครบทั้งตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือไง”
พอตั้งท้องก็ไม่ต้องลงนาแล้ว ถึงต้องทำงานบ้านอยู่ที่บ้าน แต่ก็ยังพออู้งานได้บ้าง ถ้าอยู่ในนาต่อให้อู้ยังไงก็ต้องตากแดดเปรี้ยงทั้งวัน เรื่องนี้หลี่ชุนซิ่งมีประสบการณ์ ลูกทั้งสามคนอย่างหลินตง หลินหนาน และหลินซีซี ก็เกิดมาด้วยวิธีนี้ทั้งนั้น
หลินซีซีที่จำใจต้องฟังคนคุยกันอยู่หลังผนัง: …
สมกับเป็นหลี่ชุนซิ่งจริง ๆ เรื่องแบบนี้มีแต่หลี่ชุนซิ่งเท่านั้นแหละที่ทำได้
สองคนนี้ตั้งชื่อเก่งจริง ๆ
หลินเป่ย หลินเป่ยเป่ย…
ง่ายดายตามใจ ชื่อผุดออกมาทันทีที่อ้าปาก
ชวนให้นึกถึงยุคหลังที่พ่อแม่ลำบากลำบน เปิดพจนานุกรมพลิกไปพลิกมาเพื่อตั้งชื่อลูก
หลินเหล่าซื่อไม่อยากมีลูกอีกคนมาแย่งของกินจากใจจริง ตอนนี้ขนมเถาซูแค่ครึ่งชิ้น เขายังต้องแบ่งเป็นห้าส่วนอย่างยุติธรรม ถ้ามีเพิ่มอีกคนไม่ต้องแบ่งเป็นหกส่วนหรือ แล้วเขาจะได้กินบ้างไหม?
ถึงในใจจะคิดแบบนั้น ก็พูดออกไปไม่ได้ ภรรยาของเขาต้องโกรธแน่
“เมียจ๋า เรื่องมีลูกเอาไว้ก่อนเถอะ ปีนี้อดทนไปก่อน ตอนนี้ถ้าท้องก็ไม่ทันแล้ว กว่าจะตรวจเจอว่าท้อง ฤดูเก็บเกี่ยวก็คงผ่านไปแล้ว ท้องตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร เธอก็ยังต้องทำงานอยู่ดี