หลินตงจื้อคอยสังเกตสีหน้าพ่อแม่อยู่ตลอด หลังพูดจบ เธอก็เห็นชัดว่าทั้งคู่คลายความกังวลลงไม่น้อย
ไม่เปิดฉากปะทะกันตรง ๆ ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่ทำตรงกันข้ามกับที่พูด
เมื่อเทียบกับบรรยากาศตึงเครียดของบ้านสาม บ้านสี่กลับครึกครื้นกว่ามาก
หลินเหล่าซื่อได้ยินว่าหลินซีซีกับหลินหนานเก็บรวงข้าวได้ไม่น้อยวันนี้ แล้วยังเอาไปส่งให้หมด ไม่ได้แอบเก็บไว้สักนิด แววตาของเขาบอกชัดว่าทั้งคู่ช่างซื่อบื้อ ไม่ได้ซึมซับข้อดีของเขาไปเลยสักนิด
หลินหนานยักไหล่มองน้องสาว ราวกับจะบอกว่า เห็นไหม พี่บอกแล้วว่าเธอมันซื่อบื้อ
หลินซีซีถลึงตามองพี่รอง เธอไม่ได้สนใจเรื่องนั้น แต่กำลังคิดถึงเรื่องที่ลูกพี่ลูกน้องหญิงบ้านสามก่อเรื่องขอแยกบ้านวันนี้ พี่ใหญ่บ้านใหญ่กับพี่รองบ้านสองต่างก็มีแผนอยู่ในใจ ส่วนพ่อแม่ของเธอที่ใจใหญ่ไม่คิดอะไรเลยสักนิด ยังกินก็กิน ดื่มก็ดื่ม ยิ้มก็ยิ้ม ไม่เก็บเรื่องอะไรมาใส่ใจเลย
พี่รองอยากแยกบ้านก็เพราะบ้านสี่ของพวกเธอแท้ ๆ ทำไมถึงไม่รู้สึกระแวงกันบ้างนะ
เธอคิดแบบนั้นแล้วก็ถามออกไป
ใครจะคิดว่าพ่อได้ยินแล้วกลับหัวเราะ “ไม่เป็นไร ลูกยังไม่รู้ฤทธิ์แม่เฒ่าของพวกเราล่ะสิ แม่เอาอยู่ ไม่ว่าจะแยกบ้านหรือไม่แยก แม่ก็รักพ่อที่สุด ไม่มีทางปล่อยให้พ่อเสียเปรียบหรอก”
หลินซีซีคิดว่าเรื่องนี้คงไม่ง่ายแบบนั้น พี่รองผ่านชีวิตมาถึงสองชาติ ไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย ๆ บ้านนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องแยกกัน ยังมีเรื่องให้ถกเถียงกันอีกยาว!
วิ่งวุ่นอยู่ทั้งวันจนขาแทบลีบ พอกลับถึงบ้านก็ล้างตัวให้สะอาดแล้วเอนกายนอนบนเตียงเตา ทั้งครอบครัวคุยเล่นกัน เสียงพูดค่อย ๆ เบาลง ไม่นานก็มีเสียงกรนแผ่ว ๆ ดังขึ้น