ที่บ้านอู่ซานจวี อู๋เหียนกับซูซูกำลังปรึกษากันว่าจะสั่งสินค้าชนิดไหนมาขายดี จู่ ๆ ก็เห็นปานจื่อรีบร้อนมาหาถึงบ้าน
“คุณว่าอะไรนะ ลุงสามไปเขาฉางไป๋เหรอ? ลุงสามไปเขาฉางไป๋ตอนนี้ทำไมกัน?”
อู๋เหียนไม่เข้าใจเลย แม้เขาจะรู้เรื่องเมืองเมฆาหยานเทียนกง และเคยเห็นความน่าตื่นตะลึงในสุสานใต้ทะเลมาแล้ว แต่ตอนนี้อู๋เหียนไม่ได้คิดจะไปที่นั่นสักหน่อย ลุงสามกลับไปเอง แถมยังให้ปานจื่อมาบอกเขาอีก นี่คิดจะทำอะไรกันแน่?
อยากให้เขาไปด้วยหรือไง?
“ตอนนี้ท่านสามกำลังตกอยู่ในอันตราย หนายน้อย คุณเป็นหลานชายของท่าน จะไม่สนใจไม่ได้หรอกนะ ท่านสามจัดการทุกอย่างไว้หมดแล้ว ขอแค่คุณ…”
“ปานจื่อ ในเมื่อลุงสามตกอยู่ในอันตราย ก็แจ้งตำรวจสิ ตำรวจยังไงก็มีประโยชน์กว่าผมอยู่แล้ว ผมรู้ว่าสิ่งที่ลุงสามทำอาจจะไม่ค่อยสะอาดนัก แต่ติดคุกยังดีกว่าต้องเสียชีวิตนะ”
ตอนนี้อู๋เหียนยิ่งไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องของลุงสามเข้าไปใหญ่ เมื่อก่อนเขาไม่มีอะไรทำ พอมีเวลาว่าง ความอยากรู้อยากเห็นก็ยิ่งพุ่งสูง แต่ตอนนี้มีทั้งภรรยาและลูก แค่ยุ่งหาเงินซื้อนมผงให้ลูกทุกวันก็เหนื่อยพอแล้ว
ปานจื่อไม่คิดว่าเรื่องจะไม่เป็นไปตามที่ตัวเองคาดไว้ แต่ก็พูดไม่ได้ว่าความคิดของหนายน้อยผิด ตอนนี้แม้แต่ปานจื่อเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้หนายน้อยไปให้ได้ เดิมทีคนที่เข้ามาทำอาชีพนี้ก็เพราะไม่มีทางเลือกและเอาชีวิตไม่รอดกันทั้งนั้น ตอนนี้หนายน้อยมีชีวิตดี ๆ อยู่แล้ว จะลากเขาเข้ามาพัวพันด้วยทำไม?