วันรุ่งขึ้น ตอนอู๋เหียนเจอเล่ายาง เขาก็พูดกับเล่ายางอย่างดีใจว่า
“หนี้นอกระบบสี่ล้านของนาย ผมมีทางออกแล้ว เงินสี่ล้านนี้ผมให้ยืมเอง”
ที่เล่ายางจงใจพูดถึงเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ ก็เพราะรู้ว่าอู๋เหียนไม่มีปัญญาหาเงินมากขนาดนั้น ยังไงเงินสี่ล้านก็เยอะเกินไปจริง ๆ ตามความเข้าใจที่เขามีต่ออู๋เหียน อู๋เหียนคงไม่ไปขอความช่วยเหลือจากตระกูลอู๋แน่ ทุกอย่างจึงน่าจะเป็นไปตามแผนของเขา
“อะไรนะ? นายจะมีเงินสี่ล้านได้ยังไง?”
เล่ายางร้องขึ้นอย่างตกใจ ไม่สิ ตามข้อมูลที่เขาสืบมาและความเข้าใจที่มีต่ออู๋เหียนตั้งแต่เด็ก ตระกูลอู๋มีเงินจริง แต่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับอู๋เหียน อู๋เหียนจนจะตายอยู่แล้วนี่นา
พอได้ยินเสียงนั้น อู๋เหียนก็รู้ว่าที่พวกเขาคาดเดากันเมื่อวานอาจจะถูก จุดประสงค์ของเล่ายางไม่ใช่การหาเงินสี่ล้านไปใช้หนี้นอกระบบ แต่มีเจตนาอื่นแอบแฝงอยู่
“ผมไม่มีเงินสี่ล้านหรอก แต่เมียผมมี!”
อู๋เหียนแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไรเลย แล้วพูดด้วยสีหน้ายินดี
“เมื่อวานผมไปถามเมียมาแล้ว บอกว่าจะให้เพื่อนสนิทผมยืม เธอก็ตกลงทันที ไปกันเถอะ เอาเงินสี่ล้านไปใช้หนี้นอกระบบก่อน แล้วค่อย ๆ ใช้คืนผมทีหลังก็ได้ ผมไม่คิดดอกเบี้ยหรอก”
อู๋เหียนแกล้งดึงเล่ายางให้ลุกขึ้น แต่เล่ายางกลับสะบัดหลุดออกมาทันที
“อู๋เหียน นายมีเมียแล้วเหรอ? แต่งงานเมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลย?”