ตอนที่ 9 พรสวรรค์คุณภาพฟ้าตัวที่สอง!
......
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ไม่ต้องแสดงแล้ว!”
เฉินยวี่เองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนที่ต้องแสดงละคร ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเป็นยอดฝีมือที่ฝึกวิชากระบี่จนสำเร็จขั้นใหญ่ เขาก็ต้องเอาจริงเสียหน่อย
วินาทีถัดมา เฉินยวี่เลิกซ่อนดาบอัสนีสุดขั้วขั้นใหญ่ แล้วเข้าปะทะกับหลวยอั๋งทันที
“ฉันว่าแล้วว่าทำไมถึงรู้สึกแปลก ๆ ไอ้หนูนี่เพิ่งซ่อนฝีมืออยู่นี่เอง!” พอเห็นวิชาดาบขั้นใหญ่ เฮ่าซานกุ้ยก็เข้าใจทันที
เห็นได้ชัดว่าเฉินยวี่ตั้งใจจะสู้ให้ได้หลายยก จะได้โกยเหรียญจื่อหวงเพิ่ม!
แม้แต่หวังโจวที่อยู่ใต้เวทีก็มองออกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ตอนเฉินยวี่ประมือกับเขาเมื่อครู่ อีกฝ่ายออมมือให้ชัด ๆ
ความคิดของเขาเหมือนอาจารย์ไม่มีผิด ต่างคิดว่าเฉินยวี่ทำไปเพื่อรับเหรียญจื่อหวงให้ได้มากขึ้น
ชนะหนึ่งรอบก็ได้ตั้งหนึ่งพันเหรียญจื่อหวงนี่นา!
“หมอนี่โลภจริง ๆ!”
คนอื่น ๆ เองก็มองออก จึงอดคิดในใจไม่ได้
บนเวที หลังจากประมือกันได้ไม่กี่กระบวนท่า เฉินยวี่ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“หมอนี่แรงเยอะจริง ๆ แข็งแรงยิ่งกว่าฉันที่มี【กรแขนวานร】เสียอีก!”
“ขาคู่นั้น...สมกับที่มีพรสวรรค์จริง ๆ!”
สถานการณ์กลับตาลปัตรจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง เฉินยวี่ถูกหลวยอั๋งข่มไว้ในด้านพละกำลังอย่างหมดจด
อีกฝ่ายกดระดับพลังไว้ที่ขั้นหลอมกายระดับสามจริง ๆ ทว่าพละกำลังมีรากฐานมาจากพื้นดิน ขาทั้งสองข้างมั่นคงอย่างยิ่ง ทำให้การถ่ายเทกำลังคล่องตัวเหนือกว่าคนทั่วไปมาก
“หึ ถึงนายจะซ่อนฝีมือไว้บ้าง แต่สำนักยุทธ์เฮ่าอิงของฉันก็ไม่ใช่หมูในอวย” เมื่อเห็นเช่นนั้น เฮ่าซานกุ้ยก็ยิ้มบาง ๆ
ก่อนหน้านี้เขาสังเกตเห็นว่าแขนทั้งสองข้างของเฉินยวี่มีพละกำลังไม่เบา จึงตั้งใจเลือกหลวยอั๋งขึ้นเวที เพื่อรับมือกับจุดนี้โดยเฉพาะ