บทที่ 13 เงินรางวัล
......
ฟางสงพูดไม่ออก
แต่เดิมเขาคิดว่าคำว่า “บ้ายุทธ์” ที่นักเรียนชั้นยุทธ์ใช้เรียกเฉินยวี่นั้น ฟังดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร
แต่หลังจากเรื่องนี้แล้ว ไม่รู้ว่าฝีมือด้านยุทธ์ของเฉินยวี่เป็นอย่างไร ทว่าความเป็น “คนบ้า” นั้นเห็นชัดขึ้นมาแล้ว
แค่บ้าไปหน่อยเท่านั้นเอง
“เธอพักก่อน เดี๋ยวฉันดูสถานการณ์ให้”
ฟางสงพูดจบก็เดินเข้าไปในบ้าน
ไม่นานนัก เขาก็อุ้มศพสองศพออกมาจากห้องนอนใหญ่ แล้วค่อย ๆ วางลงกลางห้องโถง
“สาวกเทพชั่วร้ายพวกนี้มันน่าตายนัก” ฟางสงสบถในใจ
เฉินยวี่หายใจจนเริ่มเป็นปกติ แล้วเหลือบมองศพทั้งสอง คนหนึ่งชายคนหนึ่งหญิง หน้าตาคล้ายเซียวเฟิงอยู่หลายส่วน
แต่บนศีรษะของทั้งคู่มีแผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่ ราวกับถูกกัดจนหัวแหว่งหายไปครึ่งหนึ่ง ภายในกะโหลกว่างเปล่า ไม่มีสมองเหลืออยู่เลย
นอกจากนี้ ท้องของทั้งคู่ยังถูกผ่าออกอย่างโหดเหี้ยม อวัยวะภายในก็หายไปจนหมด
“นี่คือพ่อแม่ของเซียวเฟิง น่าจะถูกฆ่าตอนบ่าย ถ้าฉันเชื่อข้อสันนิษฐานของเธอ ก็น่าจะยังมีโอกาสหยุดเรื่องนี้ได้ทัน”
ฟางสงถอนหายใจ
“สภาพศพเหมือนกับข่าวที่ฉันเห็นไม่มีผิด หรือก่อนหน้านี้ก็เป็นฝีมือเซียวเฟิงเหมือนกัน?”
เฉินยวี่รู้สึกขนลุกซู่
แผงควบคุมพูดถูกจริง ๆ การตกต่ำกลายเป็นสาวกเทพชั่วร้ายก็ไม่ต่างจากการกลายเป็น “คนอีกคน” ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับร่างเดิมอีกแล้ว
หรือจะพูดให้ชัดก็คือ ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป
“ไม่สิ เซียวเฟิงน่าจะเพิ่งตกต่ำกลายเป็นสาวกเทพชั่วร้ายในช่วงสองสามวันนี้ แต่ข่าวนั้นเกิดขึ้นเมื่อห้าวันก่อน”
“แสดงว่าในเจียงเฉิงยังมีสาวกเทพชั่วร้ายคนอื่นอีก แถมคงนับถือเทพชั่วร้ายองค์เดียวกับเซียวเฟิงด้วย”
“เซียวเฟิงถูกฉันฆ่าไปแล้ว สาวกเทพชั่วร้ายคนอื่นจะมาหาเรื่องฉันไหม?”
ยิ่งเฉินยวี่คิดก็ยิ่งหวาดกลัว
หอกที่พุ่งเข้ามาตรงหน้ายังพอหลบได้ แต่ลูกธนูที่ยิงมาจากมุมมืดนั้นป้องกันได้ยาก