สโมสรหรู ห้องส่วนตัว 808
บรรดาคุณหนูคุณชายตระกูลร่ำรวยนั่งรวมกลุ่มกัน พากันพูดคุยถึงฉู่เหยาที่กำลังจะมาถึงอย่างออกรส
“คุณชายเพยหาตัวแทนที่หน้าตาเหมือนเฉียวหวั่นมาจริงเหรอ?”
บางคนไม่ได้ไปร่วมงานสังสรรค์ครั้งก่อน จึงอดแปลกใจไม่ได้ที่เพยอวี่จะเลี้ยงดูผู้หญิงไว้เป็นคนรักลับ ๆ
แน่นอนว่า นอกจากความแปลกใจแล้ว ในใจก็ยังมีความไม่พอใจอยู่ลึก ๆ
ผู้หญิงจน ๆ จากตระกูลเล็ก ๆ แบบนั้นมีสิทธิ์อะไรมาอยู่ข้างกายเพยอวี่?
“เรื่องแบบนี้ฉันจะพูดมั่วได้ยังไง? อีกอย่าง ฉันเห็นกับตาตัวเองเลยนะ!”
“ผู้หญิงคนนั้นสวยแค่ไหน? สวยกว่าเฉียวหวั่นหรือเปล่า?”
คุณหนูที่ถูกถามไม่อยากทำให้ใครขุ่นเคือง จึงตอบอย่างกำกวมว่า “ดอกไม้แต่ละดอกก็มีคนชอบต่างกันไปละมั้ง... จริง ๆ แล้ว นอกจากดวงตา ที่อื่นเธอไม่เหมือนเฉียวหวั่นเลยสักนิด”
“ถ้าให้ฉันพูด ผู้หญิงหิวเงินจากตระกูลตกอับแบบนี้ ต่อให้หน้าตาสวยแค่ไหนก็ไม่มีวันดูมีระดับขึ้นมาได้ พวกเธอก็เคยเห็นกันแล้วนี่ ตอนผู้หญิงหิวเงินพวกนั้นเพิ่งถูกพาเข้ามาในแวดวงของเรา แต่ละคนดูน่าขันแค่ไหน...”
คนที่อยู่ในงานได้ยินเช่นนั้น ต่างก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย
แวดวงคนรวยเป็นที่ที่ชอบยกยอคนมีอำนาจและเหยียบย่ำคนต่ำต้อยที่สุด
พวกเขาเชื่อในลัทธิดาร์วินทางสังคม เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่มีทรัพย์สินและสถานะด้อยกว่าตน ก็มักไม่เห็นอีกฝ่ายเป็นคน
ต่อให้เป็นดาราดังที่คนธรรมดามองเป็นเทพบุตรหรือเทพธิดา ในสายตาพวกเขาก็เป็นเพียงของเล่นคลายเบื่อเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้ แวดวงนี้จึงเต็มไปด้วยการกดขี่ผู้หญิงในวงการที่แฝงความมุ่งร้าย
อย่างเช่นครั้งแรกที่สาวสามัญชนถูกคุณชายคนหนึ่งพาเข้ามาในแวดวงอย่างเป็นทางการ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายทั้งตัวของเธอจะต้องถูกคุณชายรุ่นสองที่วางตัวเหนือกว่าเพ่งพินิจและจับผิด ถูกมองเป็นตัวตลกให้หัวเราะเยาะกลั่นแกล้ง ถูกกีดกันอย่างแยบยลจนแทบไม่มีที่ยืน แถมยังต้องพยายามยกระดับรสนิยมให้เข้ากับพวกเขาอีก
ทุกคนในที่นี้เห็นฉากทำนองนี้จนชินตาแล้ว ภาพตอนฉู่เหยาปรากฏตัวในอีกไม่นานจึงผุดขึ้นในหัวได้คร่าว ๆ
เด็กสาวที่มาจากครอบครัวยากจน พอเห็นของหรูคงตาโตเป็นแน่
ไม่แน่ว่าเธออาจใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมที่ประโคมโลโก้ไปทั้งตัว แต่งเติมองค์ประกอบสารพัด อยากเอาเครื่องประดับทั้งหมดกับกระเป๋าใบที่แพงที่สุดมาสวมใส่ให้หมด...
เหมือนเศรษฐีใหม่ที่แต่งตัวเชยสุด ๆ
ไม่รู้ว่าจะทำให้เพยอวี่ขายหน้าแค่ไหน
ที่คุณชายคุณหนูกลุ่มนี้ยุยงให้หลู่จิงเหนียนจัดงานขึ้นมา ก็เพื่อการนี้โดยเฉพาะ
อย่างไรเสีย พวกคุณหนูไม่พอใจที่เพยอวี่ถูกผู้หญิงจากตระกูลตกอับแบบนี้ดึงดูด ส่วนพวกคุณชายก็แอบขุ่นเคืองที่คนเลี้ยงดูฉู่เหยาไม่ใช่ตัวเอง
ทุกคนสบตากันอย่างรู้ใจ แอบรอดูฉู่เหยาขายหน้า
เวลานั้นเอง ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิด เพยอวี่กับฉู่เหยาเดินเข้ามา
คนที่ตั้งใจรอดูเรื่องตลกต่างพากันตาค้าง
เห็นฉู่เหยาสวมชุดเดรสผ้าไหมสีชมพูแชมเปญ เนื้อผ้าทิ้งตัวสวยและการตัดเย็บประณีตขับเน้นสัดส่วนงดงามได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชายกระโปรงไม่เท่ากันยิ่งดูพลิ้วไหวมีชีวิตชีวายามเธอขยับกาย
รองเท้าส้นสูงสีชมพูนู้ดที่สวมอยู่ยิ่งขับให้ข้อเท้าเรียวบางและน่องได้รูปดูโดดเด่น
ยิ่งไปกว่านั้น ฉู่เหยาไม่ได้ประโคมเครื่องประดับล้ำค่าทั้งหมดไว้บนตัวอย่างที่ทุกคนคาดเดา ตรงกันข้าม เธอสวมเพียงสร้อยคอไข่มุกออสเตรเลียสีขาวกับต่างหูไข่มุกที่เข้าชุดกัน ข้อมือมีนาฬิกาทอง K เส้นบาง ช่วยขับให้ทั้งตัวดูประณีตแต่ไม่ฉูดฉาด ราวกับเจ้าหญิงน้อยที่ได้รับความรักเอาใจใส่อย่างดี
พวกคุณชายรุ่นสองคิดว่า หลังจากตื่นตะลึงกับเธอในครั้งแรกแล้ว เมื่อได้พบฉู่เหยาอีกครั้งก็คงไม่เสียอาการอีก
ใครจะคิดว่าการพบกันครั้งที่สองจะยิ่งตื่นตะลึงกว่าครั้งแรก
คุณชายกลุ่มนี้ที่ปกติเห็นสาวงามจนชินตา กลับกลายเป็นพวกไม่เคยเห็นโลก สายตาจับจ้องอยู่บนตัวฉู่เหยา แทบจะดึงกลับไม่ได้
ฉู่เหยาสบเข้ากับสายตาที่จ้องมองตรง ๆ รอบตัว ก็รีบหลบไปอยู่ข้างหลังเพยอวี่แล้วคว้าชายแขนเสื้อเขาไว้
เพยอวี่เหลือบตามองไปรอบ ๆ พวกคุณชายรุ่นสองที่กำลังตะลึงงันสะดุ้งจนได้สติ รีบหลบสายตาเขาทันที
กล้าหมายปองผู้หญิงของเพยอวี่อย่างออกนอกหน้า พวกเขาคงเบื่อชีวิตกันแล้วจริง ๆ!
เพยอวี่พอใจจึงละสายตากลับมา ก่อนหันไปมองฉู่เหยาแวบหนึ่งอย่างเย็นชา พลางหัวเราะเยาะเธอโดยไม่ออกเสียง
ความเก่งกาจที่ชอบทำท่าทางใส่ฉันเป็นประจำหายไปไหนแล้วล่ะ?
พอออกมาข้างนอกก็กลายเป็นคนขี้ขลาดไปเสียได้
ฉู่เหยารู้สึกได้ว่าเพยอวี่กำลังหัวเราะเยาะ จึงเม้มปากอย่างไม่พอใจ ปล่อยชายแขนเสื้อเขาแล้ววิ่งไปนั่งบนโซฟาตามใจตัวเอง
พวกคุณชายรุ่นสองเบิกตากว้าง ไม่คิดว่าฉู่เหยาจะกล้าทำตัวกำเริบเสิบสานต่อหน้าเพยอวี่ขนาดนี้
แต่ฉู่เหยากลับไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย เธอตบที่นั่งข้างตัวเองแล้วพูดอย่างเอาแต่ใจว่า “เพยอวี่ รีบมานี่สิ!”
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน เพยอวี่เดินเข้าไปนั่งข้างฉู่เหยา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่านอารมณ์ไม่ออกว่า “ทำตัวดี ๆ หน่อย”
ฉู่เหยาทำปากยื่น ไม่พูดอะไรอีก แล้วหยิบรายการเครื่องดื่มขึ้นมาอ่าน
สถานที่อย่างสโมสรหรูแน่นอนว่าไม่ได้มีไว้กินข้าว แต่ก็นอกจากเครื่องดื่มแล้ว ยังมีขนมราคาสูงลิบอยู่ด้วย
อย่างเช่นอัลมอนด์หนึ่งจานราคา 599 อะไรทำนองนั้น
แต่ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ฉู่เหยาได้เห็นโลกมาบ้างแล้ว จึงไม่ได้แสดงท่าทีไร้เดียงสาจนน่าขายหน้า
เพยอวี่เผลอจับตาดูเธออยู่ตลอด พอเห็นแบบนั้นก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
หลู่จิงเหนียนไม่ได้ใส่ใจกับเงินเล็กน้อยแค่นี้ จึงพูดกับฉู่เหยาว่า “อยากสั่งอะไรก็สั่งได้ตามสบาย”
ฉู่เหยาสั่งของที่อยากกินมาสองสามอย่างตามใจชอบ แล้วชี้ไปยังสปาร์กลิงไวน์สีชมพูกุหลาบขวดหนึ่งด้วยความสงสัย ก่อนถามว่า “อันนี้อร่อยไหม? ฉันได้ยินคนอื่นบอกว่าไวน์แบบนี้หวาน ๆ เหมือนน้ำอัดลมเลย”
คุณชายคนหนึ่งได้ยินเข้าก็รีบแทรกขึ้นมาทันทีว่า “เหยาเหยาอยากดื่มเหรอ? งั้นพอดีเลย พวกเรามาเล่นเกมกันไหม เล่นไปดื่มไป สนุกกว่าเยอะ!”
หลู่จิงเหนียนเองก็เป็นคนชอบเล่นสนุก จึงรีบสนับสนุนข้อเสนอนี้ทันที
เพยอวี่ไม่ได้ใส่ใจเกมแบบนี้อยู่แล้ว ทุกคนจึงพากันมานั่งล้อมวงเล่นเกม
เกมที่พวกเขาเล่น แน่นอนว่าเป็นเกมจริงใจหรือกล้าเล่นที่เล่นได้ผลเสมอในสถานการณ์แบบนี้
แต่คนในสโมสรหรูย่อมไม่หมุนขวดเหล้าเพื่อสุ่มเลือกคน พวกเขาเล่นเกมเวอร์ชันอัปเกรดที่หรูหรากว่า นั่นคือทอยลูกเต๋าร่วมกับใช้ไพ่
ทุกคนผลัดกันหยิบไพ่คนละใบแล้วคว่ำไว้ตรงหน้า ไม่มีใครรู้ว่าไพ่ใบนั้นเขียนอะไรไว้
หลังจากนั้นทุกคนก็ผลัดกันทอยลูกเต๋า ใครได้แต้มสูงที่สุดก็มีสิทธิ์เลือกคนให้รับบทลงโทษตามไพ่ที่อยู่ตรงหน้า
ฉู่เหยาเล่นทอยลูกเต๋าไม่เป็นอยู่แล้ว แต้มที่ทอยได้ก็น้อยมาก เธอจึงดันถ้วยทอยลูกเต๋าไปทางหลู่จิงเหนียนที่นั่งอยู่อีกฝั่งอย่างไม่สบอารมณ์
หลู่จิงเหนียนชำนาญเรื่องกินดื่มเที่ยวเล่นมาก เขย่าถ้วยทอยลูกเต๋าอย่างมีท่าที พอเปิดออกมาก็ได้แต้มสองลูกเป็นห้า กับอีกลูกเป็นหก
“คราวนี้คุณชายหลู่ต้องชนะแล้วแน่ ๆ!”
“นั่นสิ! ฉันทอยให้ได้แต้มสูงขนาดนี้ไม่ได้หรอก!”
คนที่เหลือพากันพูดคุยกันไป สุดท้ายแต้มของทุกคนก็ไม่เกินหลู่จิงเหนียนจริง ๆ
หลู่จิงเหนียนชนะและได้สิทธิ์เลือกคนให้รับบทลงโทษ เขามองฉู่เหยาสลับกับเพยอวี่ ก่อนพูดอย่างคนชอบดูเรื่องสนุกว่า “น้องฉู่เหยา ถึงตาเธอรับโทษแล้ว”
“หา? ทำไมต้องเป็นฉันด้วย?”
ฉู่เหยาแอบถลึงตาใส่หลู่จิงเหนียน ทำเอาเขากระแอมเบา ๆ ก่อนเธอจะพลิกไพ่ตรงหน้าขึ้นอย่างไม่เต็มใจ
คนที่ชอบหาเรื่องสนุกคนหนึ่งฉวยไพ่ไป แล้วอ่านออกเสียงต่อหน้าทุกคน
“ผู้ถูกลงโทษให้เลือกเพศตรงข้ามหนึ่งคนที่อยู่ในงาน นั่งบนตักแล้วจูบลิ้นเป็นเวลา 60 วินาที!”