“อะไรนะ?”
กู้เยี่ยนโจวแทบไม่เชื่อหูตัวเองอยู่ชั่วขณะ
“ก็หลอกคนทางอินเทอร์เน็ตไง!”
ฉู่เหยาเชิดคาง พูดอย่างเต็มปากเต็มคำว่า “ฉันตั้งใจหลอกคนที่ตัดสินคนจากหน้าตาโดยเฉพาะ! ใครใช้ให้ผู้ชายเหม็น ๆ พวกนั้นอยากเอาเปรียบฉัน แถมยังดูถูกฉันอีกล่ะ ไม่ใช่คิดว่าผู้หญิงที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์จะเป็นเด็กดีหรอกเหรอ? งั้นฉันก็จะใช้รูปสาวสวยแสนบริสุทธิ์ไปหลอกเงินพวกมัน ให้พวกมันได้รู้จักแผนกำเนิดหมูย่างเสียบ้าง!”
สีหน้าของกู้เยี่ยนโจวแปลกไปเล็กน้อย “แล้วผลงานเป็นยังไงบ้าง?”
ฉู่เหยาชูสองนิ้วทำเป็นรูปกรรไกร “สัปดาห์ที่แล้วฉันหลอกมาได้ยี่สิบหยวน!”
กู้เยี่ยนโจว “……”
ตกลงเขากำลังกังวลเรื่องอะไรกันแน่……
ยัยตัวเล็กซื่อบื้อคนนี้ หลอกเงินทั้งสัปดาห์ยังซื้อชานมดี ๆ สักแก้วไม่ได้ด้วยซ้ำ
ดูท่าแล้วคงไม่เสี่ยงโดนฟ้องเท่าไร
ฉู่เหยาเห็นสีหน้าพูดไม่ออกของเขา จึงไหลตามน้ำพูดว่า “ทำหน้าแบบนั้นทำไม? ยี่สิบหยวนก็มากแล้วนะ พูดกับคนรวยอย่างพวกคุณไปก็ไม่เข้าใจหรอก!”
“มีเวลาขนาดนี้ สู้มาหลอกเงินฉันดีกว่า”
“จะเหมือนกันได้ยังไงล่ะ? คุณไม่ใช่คนเลวบนอินเทอร์เน็ตสักหน่อย ในบรรดาผู้ชาย คุณเป็นคนดีคนแรกที่ฉันเคยเจอเลยนะ”
กู้เยี่ยนโจวยกมุมปาก “เมื่อกี้ยังบอกว่าฉันเป็นคนเลวอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
ฉู่เหยาพองแก้ม “ห้ามพูดเรื่องนั้นอีกนะ!”
กู้เยี่ยนโจวถามต่อ “แล้วไม่กลัวเผลอหลอกคนดีบนอินเทอร์เน็ตบ้างหรือไง?”
“ไม่มีทาง! โตมาจนป่านนี้ ฉันเจอคนดีแค่คุณคนเดียว ผู้ชายที่เหลือไม่มีใครดีสักคน ขึ้นอินเทอร์เน็ตแล้วนิสัยจะดีขึ้นมาทันทีได้ยังไงล่ะ?”