ความรู้สึกผิดของสวี่เจ๋ออยู่ได้ไม่นาน เขาก็หาเหตุผลมาเข้าข้างตัวเองได้แล้ว
เขาคิดว่าสาเหตุที่ตัวเองคาดเดาฉู่เหยาไปต่าง ๆ นานา หนึ่งคือเรื่องที่รู้เกี่ยวกับเธอล้วนมาจากสวี่เอินโยว สองคือคนเราย่อมมีความสนิทห่างต่างกัน ระหว่างฉู่เหยากับสวี่เอินโยว เขาย่อมเผลอปกป้องสวี่เอินโยวโดยไม่รู้ตัว ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
อย่างไรก็ตาม หลังจากหาเหตุผลมาอธิบายการกระทำของตัวเองแล้ว เขากลับอดสงสัยคำพูดต่าง ๆ ของสวี่เอินโยวมากขึ้นไม่ได้
เพราะจากที่สังเกตมาตลอดทั้งวัน สวี่เจ๋อพบแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉู่เหยากับเฮ่อหลิ่นและคนอื่น ๆ ไม่ได้เป็นแค่ลูกสมุนกับคุณชายรัชทายาทเท่านั้น
ไม่อย่างนั้น ตอนกินมื้อเย็น คุณชายใหญ่ที่ไม่เคยไว้หน้าใครอย่างเฮ่อหลิ่นคงไม่ลงมือย่างอาหารให้คนที่มาด้วยกันแทนฉู่เหยาเอง
ทรัพย์สินของตระกูลสวี่มีแค่ไม่กี่สิบล้าน เขาแทบไม่เคยลงมือทำอาหารเองด้วยซ้ำ ส่วนตระกูลร่ำรวยชั้นนำอย่างตระกูลเฮ่อ ยิ่งไม่มีทางให้ทายาททำเรื่องแบบนี้
รวมถึงหลู่ซีเหนียนกับคุณชายรัชทายาทอีกหลายคนด้วย ตอนกินมื้อเย็น ฉู่เหยาอยากใช้ให้ทำอะไรก็ใช้ได้ตามใจ
ที่สำคัญที่สุดคือคุณชายรัชทายาทพวกนั้นก็ยอมทำตามเธอจริง ๆ
ถ้าฉู่เหยาเป็นแค่ลูกสมุนจริง ๆ เธอจะกล้าทำแบบนี้ได้อย่างไร?
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากฉู่เหยาคิดรังแกโย่วโย่ว โย่วโย่วก็คงอยู่ในสถาบันหวยจิ่นต่อไปไม่ได้แน่
บางทีอาจมีใครบางคนอาศัยบารมีของฉู่เหยากับคุณชายรัชทายาทเหล่านั้นไปกดขี่โย่วโย่ว จนทำให้โย่วโย่วเข้าใจผิดว่าฉู่เหยาเป็นคนสั่งก็ได้