“ลงทุนลงแรงไม่น้อยเลยจริง ๆ... บางครั้งมนุษย์ก็ต่ำช้าได้ถึงขนาดนี้”
ฉู่เหยาได้ยินรายงานจาก 008 มุมปากก็ยกยิ้มเย็นชา ก่อนจะเปิดฝักบัว
ก่อนเจ้าของร่างเดิมจะกลายเป็นคนมืดมน เธอเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ ที่คอยทำทุกอย่างให้สวี่เอินโยวพอใจ
พูดให้ไม่น่าฟังก็คือแทบไม่ต่างจากสาวใช้ที่ยกให้ฟรี ๆ
ตอนนั้นแม้แต่ของขวัญวันเกิดที่สวี่เอินโยวให้เจ้าของร่างเดิม ก็ยังเป็นของแถมจากการซื้อของตามปกติของตัวเอง เอามาให้แบบขอไปที
แต่พอฉู่เหยามาอยู่ที่นี่และกลายเป็นภัยคุกคามต่อสวี่เอินโยว สิ่งที่สวี่เอินโยวทุ่มให้เธอกลับเพิ่มขึ้น
เริ่มจากซื้ออุปกรณ์ปลอมตัวสารพัดแล้วลงมือเอง ต่อมาก็ซื้อขนมหวานกับเครื่องดื่มมาเป็นฉากบังหน้า ตอนนี้ถึงกับส่งหมารับใช้ของตัวเองออกมาแล้ว
แต่แก่นแท้ก็ยังไม่เปลี่ยน—เอาแต่ให้ของที่ไม่มีใครต้องการ
ถึงอย่างนั้น น้ำเสียงคลุมเครือที่สวี่เอินโยวใช้คุยกับสวี่เจ๋อ ก็ดูไม่เหมือนว่าเธอจะไม่ใส่ใจหมารับใช้คนนี้เลยเสียทีเดียว
เรื่องนี้ชักน่าสนใจแล้วสิ
นี่เป็นทางหนีทีไล่สุดท้ายที่เธอเตรียมไว้ให้ตัวเองหรือเปล่า?
ในพล็อตเรื่องเดิม ช่วงแรกสวี่เอินโยวก็ลำบากอยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นนอกจากต้องฝ่าด่านในเหตุการณ์สำคัญบางอย่างแล้ว โดยรวมก็ราบรื่นดี
บทของสวี่เจ๋อน้อยกว่านางรองตัวประกอบอย่างเธอเสียอีก เขาออกมาแค่สองครั้ง ครั้งหนึ่งตอนสวี่เอินโยวกลับบ้านช่วงปิดเทอมแล้วรู้สึกหดหู่เพราะฐานะทางบ้านต่างจากแก๊งเอฟโฟร์มากเกินไป อีกครั้งก็เป็นช่วงใกล้จบบริบูรณ์
พูดได้ว่าหน้าที่ของหมารับใช้คนนี้คือโผล่มาเป็นเพื่อนชายรู้ใจเป็นครั้งคราว แล้วก็ช่วยขับเน้นเสน่ห์เฉพาะตัวของนางเอกอย่างสวี่เอินโยว พร้อมแสดงฉากทำนองดวงจันทร์ส่องสูงเด่นบนฟ้า