ฉู่เหยารู้ดีว่าสักวันวันนี้ต้องมาถึง
สาวธรรมดาคนไหนที่อยากก้าวเข้าสู่ตระกูลมั่งคั่ง ย่อมต้องผ่านด่านนี้สักครั้ง
ในเมื่อเลี่ยงไม่ได้ เธอก็ต้องใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์
เพราะถ้าเพยอวี่รู้ว่าครั้งนี้ใครเป็นคนวิ่งไปฟ้อง ความคืบหน้าของภารกิจเธอต้องเพิ่มขึ้นอีกขั้นแน่นอน
ส่วนทางคุณพ่อเฒ่าเพย เธอย่อมมีวิธีรับมืออยู่แล้ว
ฉู่เหยาไม่ได้เลือกขอความช่วยเหลือจากเพยอวี่
เธอทำราวกับถูกพ่อบ้านเฒ่าจากบ้านเก่าข่มขู่จนหวาดกลัว พยักหน้าอย่างว่าง่าย แล้วเดินตามเขาออกจากวิลล่าไปขึ้นรถที่ทางบ้านเก่าส่งมารับ
พอเธอออกไป พ่อบ้านของวิลล่าก็รีบโทรหาเพยอวี่ทันที
“คุณชาย แย่แล้วครับ! ทางคุณพ่อเฒ่าส่งคนมารับคุณฉู่ไปแล้ว!”
ปลายสาย เพยอวี่ซึ่งกำลังประชุมอยู่พลันหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา จนผู้จัดการโครงการที่กำลังรายงานอยู่ชะงักคำพูดด้วยความตกใจ
แต่ตอนนี้เพยอวี่ไม่สนใจปฏิกิริยาของคนอื่น เขาลุกขึ้นเดินออกไปทันที
“พักการประชุมก่อน”
ผู้ช่วยฟางถ่ายทอดคำสั่งแทนประธาน แล้วรีบตามออกไป
ทิ้งให้เหล่าผู้บริหารมองหน้ากันอย่างงุนงง
“ไปบ้านเก่า”
เพยอวี่พอนั่งลงในรถก็สั่งทันที
คนขับเหลือบมองสีหน้าของเขาผ่านกระจกมองหลัง ไม่กล้าถามอะไร รีบสตาร์ตรถทันที
ทิวทัศน์นอกหน้าต่างถอยร่นอย่างรวดเร็ว เพยอวี่ขมวดคิ้ว พลางกระชากเนกไทอย่างหงุดหงิด
ปกติคุณปู่ไม่เคยตรวจสอบบัญชีของเขาเลย ตกลงใครกันที่ปากมากเอาเรื่องไปบอก?
เพยอวี่รู้ดีว่าหากอยากอยู่กับฉู่เหยาไปนาน ๆ ก็จำเป็นต้องผ่านด่านคุณปู่ให้ได้
แต่เขาไม่คิดว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วขนาดนี้ จนไม่มีเวลาเตรียมตัวเลยสักนิด
ที่สำคัญที่สุดคือ ฉู่เหยาไม่รู้เลยว่าคุณปู่ของเขาเป็นคนเข้มงวดเพียงใด
เดิมทีเขาตั้งใจจะค่อย ๆ สอนเธอในช่วงนี้ ให้เธอรู้จักความชอบของผู้เฒ่าก่อน แล้วค่อยพาไปพบญาติผู้ใหญ่