ฉู่เหยาเดินมาถึงรถของกู้เยี่ยนโจว คนขับก็เปิดประตูให้เธอทันที
ตั้งแต่ทั้งสองตกลงคบกัน กู้เยี่ยนโจวก็แทบไม่ขับรถเองอีกเลย
เพราะถ้าขับรถเอง เขาก็จะไม่มีโอกาสให้เด็กน้อยอ้อนแอ้นของเขาออดอ้อนอยู่ในอ้อมแขน
เป็นอย่างที่คิด พอฉู่เหยาขึ้นรถก็ซุกตัวเข้าไปในอ้อมแขนของกู้เยี่ยนโจวทันที พลางออดอ้อนว่า “วันแรกที่ไปทำงานเหนื่อยมากเลย ต้องให้สามีจุ๊บถึงจะหายเหนื่อยนะ~”
กู้เยี่ยนโจวประคองใบหน้าเธออย่างทะนุถนอมแล้วจูบไปหลายครั้ง ก่อนจะถามว่า “งานเยอะมากเหรอ ฉันจะบอกผู้อำนวยการหูให้”
“ไม่เอาหรอกค่ะ... จริง ๆ ไม่ใช่เพราะงานเยอะ แค่ความสัมพันธ์ระหว่างคนในที่ทำงานค่อนข้างซับซ้อนน่ะ”
พูดถึงตรงนี้ ฉู่เหยาก็เงยหน้าขึ้นแล้วเอ่ยเสียงออดอ้อนว่า “แต่เวลาเข้างานของเราสายมากเลยนะ! วันนี้ฉันกับอี้หนิงมาถึงก่อนสิบโมงด้วยซ้ำ แต่ข่าวภาคค่ำของที่นี่เริ่มงานตอนบ่ายสอง... ต่อไปตอนเช้าฉันก็มีเวลาอยู่กับคุณแล้ว!”
เมื่อเห็นฉู่เหยาทำท่าอย่างนั้น กู้เยี่ยนโจวก็แทบอยากมีเวทมนตร์สักอย่าง เอาแฟนสาวตัวน้อยของเขายัดใส่กระเป๋า จะได้พาไปด้วยทุกที่
ตอนนั้นเอง ฉู่เหยาก็พูดขึ้นอีกว่า “ว่าแต่พรุ่งนี้คุณช่วยนัดรุ่นพี่เจียงออกมาด้วยได้ไหม ฉันมีเรื่องจะคุยกับเขา”
กู้เยี่ยนโจวขมวดคิ้ว “นัดเขาออกมาทำไม”
ฉู่เหยาผละออกจากอ้อมแขนเขาแล้วทำแก้มป่อง “เห็นไหม คุณเป็นแบบนี้อีกแล้ว! ฉันให้คุณนัดเขาก็เพราะไม่อยากให้คุณเข้าใจผิดต่างหาก ไม่อย่างนั้นฉันคงไปหาเขาที่ห้องทำงานเองนานแล้ว!”
สีหน้าของกู้เยี่ยนโจวผ่อนคลายลง แล้วถามว่า “มีเรื่องอะไรจะคุยกับเขา”