เฮ่อหลิ่นทั้งอับอายทั้งโมโห แต่ที่มากกว่านั้นคือความเจ็บปวด
ถึงอย่างไร นับตั้งแต่ฉู่เหยาเข้าเรียน คนแรกที่หยิบยื่นความปรารถนาดีให้เธอก็คือเขา
ก่อนหน้านี้ฉู่เหยาไม่เคยมีเพื่อนที่จริงใจ และไม่เคยมีใครมาตามจีบ
ตามหลักแล้ว หากฉู่เหยาอยากมีความรัก อย่างน้อยเขาก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลย
แต่พอฉู่เหยาได้ยินเขาบอกว่าชอบเธอ ปฏิกิริยาแรกของเธอกลับเป็นการรีบตัดความสัมพันธ์แล้วหนีไป!
นั่นไม่เท่ากับบอกเขาหรือว่า เธอไม่เคยคิดถึงเขาเลยสักนิด?
ระหว่างขับรถกลับวิลล่า เฮ่อหลิ่นเหยียบคันเร่งแทบมิด
แต่หลังจากระบายอารมณ์ไปแล้ว เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าฉู่เหยาเป็นหนอนหนังสือที่ไม่รู้จักความรัก
บางทีเธออาจไม่เคยคิดเรื่องคบใครมาก่อน ถึงได้ลนลานขนาดนั้น
ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาก็แค่ตามจีบเธอ ให้เธอรู้จักความรักก็พอ
พอเฮ่อหลิ่นคิดได้เช่นนี้ ความเศร้าก็พลันเบาบางลง
เพียงแต่เขาเองก็ไม่มีประสบการณ์ว่าจะจีบใครอย่างไร หลังจากทำให้ผู้ช่วยส่วนตัวปวดหัวอยู่พักหนึ่ง ก็หันไปรบกวนซูเป่ยเฉินแทน
「ปกตินายจีบผู้หญิงยังไง?」
ซูเป่ยเฉินได้รับข้อความตอนดึกดื่น แถมยังเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
「พี่หลิน บัญชีพี่โดนแฮ็กหรือเปล่า?」
「เลิกพูดไร้สาระ! ฉันถามว่าปกตินายจีบคนยังไง!」
「ผมไม่เคยจริงจังกับการจีบใครเลย...ถ้าจะให้พูดก็คงใช้เงินมั้ง! ยังไงให้ของขวัญเยอะเข้าก็ไม่มีใครว่าอะไร คนที่สนใจก็ส่งกระเป๋าหรือเครื่องประดับให้บ้าง แล้วพาไปเปิดหูเปิดตาให้บ่อย ๆ...ทำตามขั้นตอนครบชุด ส่วนใหญ่ก็สำเร็จแล้ว」
