ก่อนมา ฉืออานก็คิดไว้แล้วว่าแฟนของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องต้องสวยแน่ ๆ
ยังไงในวงสังคมของพวกเขา สาวสวยก็มีเต็มไปหมดอยู่แล้ว
เพียงแต่เขาไม่คิดว่า คนเราจะสวยได้ถึงขนาดนี้ ดูเหมือนดอกกุหลาบสีชมพูดอกน้อย แค่เหลือบมองก็รู้สึกเหมือนมีกลิ่นหอมลอยมา
สุดท้ายคนที่รู้จักสุขสบายก็ยังเป็นพี่ชายอยู่ดี!
นี่มันไม่ใช่เย็นชาเรื่องอย่างว่าเลย เห็นชัด ๆ ว่าเลือกกินสุดขีดต่างหาก!
กู้เยี่ยนโจวเห็นฉืออานจ้องฉู่เหยาไม่พูดไม่จา ก็ขมวดคิ้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “ไปฝึกงานมาไม่กี่เดือน ถึงกับเคาะประตูไม่เป็นแล้วหรือไง?”
ฉืออานได้สติกลับมา หัวเราะแห้ง ๆ สองที ยื่นแฟ้มเอกสารในมือให้ แล้วพูดตัดบทว่า “ผมก็รีบมาหาพี่เซ็นชื่อนี่ครับ!”
จากนั้นก็หันไปมองฉู่เหยาอีก ถามว่า “พี่ครับ คนนี้คือ…”
“ฉู่เหยา นี่น้องชายลูกพี่ลูกน้องของฉัน ฉืออาน”
ฉู่เหยาถึงเพิ่งเงยหน้าขึ้น ทักทายอย่างไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก “สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับสวัสดี! คุณฉู่ คุณกับพี่ผมกำลังคบกันอยู่ใช่ไหมครับ?”
ฉืออานมองฉู่เหยา ในแววตาเต็มไปด้วยความกระหายอยากรู้เรื่องซุบซิบ
ตอนนั้นกู้เยี่ยนโจวก็ตัดบทเขา “ไม่ใช่”
สายตาที่ฉืออานมองกู้เยี่ยนโจวเปลี่ยนไปทันที สีหน้าเต็มไปด้วยการประณาม
ผู้ชายเลว!
น้องสาวสวย ๆ อุตส่าห์วิ่งมาเป็นเพื่อนกินข้าวกลางวัน เมื่อกี้ยังกอดคนอยู่ในอ้อมแขนแท้ ๆ หันหลังมาถึงกับไม่ยอมรับความสัมพันธ์!
กู้เยี่ยนโจวสบตากับฉืออานก็รู้ทันทีว่าเจ้าเด็กนี่คิดไปเองเรื่องอะไรไร้สาระอีกแล้ว