คืนนั้น ณ สโมสรหรู
ฉู่เหยาแต่งหน้าในสไตล์ตะวันตก สวมชุดพนักงานเสิร์ฟ แล้วเข็นรถเครื่องดื่มเข้าไปในห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง
ในห้องส่วนตัว ชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบกว่ากำลังดื่มจนมึนเมา ปากก็ด่าพึมพำพลางพูดอะไรบางอย่างกับหญิงสาวข้างกาย
เห็นได้ชัดว่าการตามหาฉู่เหยาไม่พบ แถมยังเสียคนไปไม่น้อย ทำให้เขากลายเป็นตัวตลกในวงการ
เขาจึงต้องอาศัยเหล้าเพื่อระบายความคับแค้นใจ
แต่หญิงที่นั่งดื่มเป็นเพื่อนอยู่ข้าง ๆ ก็ช่วยเติมเต็มคุณค่าทางอารมณ์ให้เขาได้ไม่ดีนัก
ระหว่างที่ฉู่เหยานำเหล้าไปเสิร์ฟ หญิงคนนั้นพูดผิดไปแค่คำเดียว ก็ถูกชายคนนั้นผลักออกไป พร้อมตะคอกไล่ให้เธอไสหัวไป
ฉู่เหยาก้มหน้า ยืนอยู่หลังรถเข็นอย่างขลาดกลัว ดูคล้ายไม่รู้ว่าควรไปต่อหรืออยู่ต่อดี
พอชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นเห็นเธอ ก็ได้เป้าระบายอารมณ์คนใหม่ทันที เขากวักมือเรียกให้เธอเข้าไปหา
ฉู่เหยาเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้า เพิ่งเข้าไปใกล้เขาในระยะเอื้อมมือ ก็ถูกกระชากอย่างแรง
เธอรีบยันอกอีกฝ่ายไว้ แล้วปล่อยให้ตัวเองทรุดลงนั่งบนโซฟา
ตอนนั้นเอง ลูกน้องสองคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูเห็นว่าคนเสิร์ฟเหล้าออกมาช้าผิดปกติ จึงรีบผลักประตูแง้มดูในห้อง
จากนั้นก็เห็นหัวหน้าตระกูลจับคางพนักงานเสิร์ฟ กรอกเหล้าให้เธอหนึ่งแก้ว
ลูกน้องทั้งสองสบตากัน ยิ้มอย่างรู้ใจก่อนจะปิดประตูห้องอย่างเงียบเชียบ
แต่ในจังหวะที่พวกเขาปิดประตู ฉู่เหยาก็ล็อกคอชายคนนั้น แล้วแทงเข็มฉีดยาสโคโปลามีนเข้มข้นสูงเข้าไป