นานแสนนานแล้ว ที่ได้ยินเสียงของหลินเต้าอีกครั้ง
สำหรับเขาแล้ว หลินเต้าคือทั้งอาจารย์และมิตรในคนเดียว
เพราะก่อนจะออกจากโลก หลินเต้าเคยชี้แนะเขามาไม่น้อย
ฝีมือที่เขามีถึงวันนี้ ล้วนสัมพันธ์โดยตรงกับหลินเต้าทั้งสิ้น
"ใช่... ใช่ผู้อาวุโสหลิน!"
ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นไม่ต่างกัน
หลินเต้าบัดนี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับตำนานมาแล้ว แถมยังออกรบอยู่นอกอวกาศอีกต่างหาก
ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงเขาอีกครั้ง
พวกเขาจ้องมองปริภูมิที่บิดเบี้ยวรอบตัว ใบหน้ายังเต็มไปด้วยความประหลาดใจไม่รู้จบ
จำไม่ได้เลยว่าหลินเต้าใช้พลังวิเศษแบบไหนจึงสามารถสื่อสารกับพวกเขาตรงนี้ได้
"ฮ่าฮ่า"
"ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น"
"เมื่อฝีมือของนายไปถึงขั้นดาว ก็จะมีโอกาสได้พบฉัน"
"แล้วฉันก็จะกลับมาที่โลกอีกครั้ง"
หลินเต้าหัวเราะออกมาดังๆ
ในห้องนั้น เขามองเห็นภาพฝั่งโลกผ่านกระจกจูหยิน
ดวงตาขณะนี้ของเขาก็มีแววคำนึงถึงปะปนอยู่ไม่น้อย
เวลาล่วงเลยไปเร็วเหลือเกิน
รู้ตัวอีกทีก็ผ่านมานานแล้ว จ้าวเจิ้นตงวันนี้เข้มแข็งขึ้นกว่าเดิมราวฟ้ากับเหว
"อ้อ ถึงเห็นอาวุธพวกนี้แล้วใช่ไหม?"
"ให้เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ชั้นแนวหน้าของโลกเลือกกันตามสบาย หยิบไปเลย เอาแค่พอเหมาะกับมือก็ได้"