กอร์ตมองไปยังดวงตาที่ปรากฏเหนือศีรษะตัวเอง ดวงตาก็เบิกโพลงขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อสายตา
นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?!
เขาไม่คิดเลยว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่เหนือศีรษะตนเองจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์ผู้นั้น!
ไม่ใช่ว่าร่วงลงไปในดาวแคระเหลืองที่อุณหภูมิน่าสยองขวัญนั่นแล้วหรือ!
"เป็นนายสินะ"
ใบหน้าของกอร์ตบิดเบี้ยวขึงเกรียมขึ้น
ตอนนี้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า หลินเต้าที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้นแผ่พลังอันทรงพลังเหนือคำบรรยายออกมา
พลังแบบนี้ เข้มแข็งกว่าครั้งก่อนไม่รู้กี่เท่า
ไอ้เจ้านี่ไม่เพียงไม่ตาย ฝีมือยังเพิ่มขึ้นอีกด้วย!
การที่ฝีมือพุ่งขึ้นแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาล
ขั้นโลกียภูมิเก้าดาว?!
นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน!?
เขาจำได้แม่นว่าตอนที่ตนไล่ล่าอีกฝ่าย ฝีมือของอีกฝ่ายก็แค่ขั้นโลกียภูมิแปดดาวเท่านั้น
เก้าดาวกับแปดดาว นี่คนละเรื่องกันเลยนะ!
"ไม่คิดใช่ไหมล่ะ"
"ว่าฉันรอดมาได้"
หลินเต้าลอยอยู่กลางท้องฟ้า มองลงมาที่กอร์ตเบื้องล่างพร้อมรอยยิ้มเย็นชา
ครั้งก่อน เมื่อเผชิญหน้ากับกอร์ต เขาแทบไม่มีแร้นแค้นตอบโต้เลย
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
หลังจากผ่านนิรวาณและฟื้นคืนชีพ เขาได้รับพลังของหงส์เพลิง
ตอนนี้ทั้งร่างควบคุมพลังงานอันทรงพลังเหนือคำบรรยายไว้ทั้งหมด