"ไม่น่าแปลกใจเลยว่าผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์ขั้นโลกียภูมิเก้าดาวนั่นจะตามล่าหาฉัน"
หลินเต้ากวาดสายตามองเขาแล้วยิ้มพูดต่อ
"ฉันถูกมันบังคับ! ไม่ได้ตั้งใจจะทำ!"
ผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นรีบเปล่งเสียงสวนทันที
ตอนนี้เขากลัวสุดขีด ไม่คิดเลยว่าหลินเต้าจะยังมีชีวิตกลับมา
จากสภาพตอนนี้ดูเหมือนพลังของอีกฝ่ายจะแกร่งกว่าเมื่อก่อนเสียอีก
หรือว่าเขาจะสังหารผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์ขั้นโลกียภูมิเก้าดาวคนนั้นได้แล้ว?
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ร่างของเขาก็สั่นเทา
ไม่!
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
สิ่งมีชีวิตขั้นโลกียภูมิเก้าดาวจะถูกฆ่าได้ง่าย ๆ ขนาดนั้นไม่มีทาง!
"บอกวิธีติดต่อระหว่างแกกับมันมา"
หลินเต้าเอ่ยเสียงเรียบ
ภายใต้ความคิดของเขา พลังที่มองไม่เห็นก็แผ่ออกมา
ร่างของผู้ฝึกยุทธ์ตรงหน้าลอยขึ้นกลางอากาศทันที
รูม่านตาของเขาหดเกร็ง สัญชาตญาณบอกให้อาศัยพลังจิตดิ้นรนหาทางรอด
แต่กลับพบว่าพลังจิตของตัวเองไม่สร้างผลใด ๆ เลย เหมือนหินถูกโยนลงทะเล
"อ๊าก!!!"
และในชั่วขณะนั้นเอง เขารู้สึกชัดเจนว่าพลังจิตนั้นกลายเป็นเสี้ยวแหลมนับหมื่นที่ทิ่มแทงเข้าสมอง
ความเจ็บปวดรุนแรงสุดประมาณทำให้เขาตะโกนออกมาด้วยความทรมาน