หลินเต้าลุกขึ้นยืน
เพราะในการทดสอบขั้นสุดท้ายนั้น เขาได้สังหารผู้ฝึกยุทธ์แห่งเผ่าเทพสวรรค์ไปบางส่วน ทำให้กระจกจูหยินดูดพลังงานเอาไว้ไม่น้อย ในช่วงสามวันนี้เขาจึงใช้พลังของกระจกจูหยินติดต่อไปยังฝั่งโลกอีกครั้ง
ตอนนี้สถานการณ์ทางฝั่งโลกทุกอย่างยังโอเคอยู่ แถมความคืบหน้าในการบำเพ็ญเพียรของภรรยาก็ไวเอาการ
และเขายังได้รู้ด้วยว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา ปรมาจารย์ใหญ่ทั้งหลายเหล่านั้นได้ฝ่าฟันขึ้นถึงขั้นดาวกันหมดแล้ว!
"พอทุกคนขึ้นถึงขั้นดาวกันหมดแล้ว ก็ต้องหาทางพาพวกเขามาที่ดาวทาทาก หรือไม่ก็ดาวดวงอื่นซะแล้ว"
หลินเต้าเดินไปข้างหน้าไปพลางพึมพำกับตัวเอง
แร่อวี่จิงที่เขาทิ้งเอาไว้แต่ก่อน ภายใต้การใช้จ่ายอย่างต่อเนื่อง วันหนึ่งย่อมหมดสิ้นในที่สุด
แถมพอพวกเขาไต่ถึงขั้นดาวแล้ว ความต้องการพลังงานยิ่งจะมากขึ้นกว่าเดิม
เมื่อได้ยานรบจักรวาลขั้นดาวมาแล้ว น่าจะมีกำลังไปรับพวกเขาได้
หลินเต้าครุฑคิดในใจ
ถ้าสั่งซื้อยานอวกาศระดับพิเศษอีกลำส่งให้พวกเขาได้ด้วย ยิ่งจะดีเลิศไปกว่านั้น
ขณะคิดเช่นนั้น เขาก็บินตรงไปยังโซนอีกด้านหนึ่งทันที
ขณะนี้พลังการรับรู้อันทรงพลังยิ่งถูกแผ่ออกไป
"ยังไม่มีใครโฉบมาลอบทำร้ายเลยสินะ"
รับรู้อย่างพิเคราะห์ดูแล้ว หลินเต้าก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่ดี
เพราะตามความคิดของเขาแต่แรก คนของเผ่าเทพสวรรค์ย่อมไม่มีทางยอมแพ้อย่างง่าย ๆ แน่นอน