“รออีกสามวันก็จะได้รู้แล้ว”
หลินเต้ายิ้มบาง
ในบรรดาเคล็ดวิชาที่เขาบำเพ็ญอยู่ตอนนี้ อันที่ทรงพลังที่สุดก็เพียงแค่วิชายุทธ์เจ็ดดาวที่ได้มาจากดินแดนลับเมื่อก่อนเท่านั้น
เคล็ดวิชาขั้นเฮิงในตอนนี้ย่อมเป็นประโยชน์อย่างมหาศาลสำหรับเขาแน่นอน
“อ๊ะ ถูกแล้ว ในการทดสอบขั้นสุดท้ายนั่น ฉันเหมือนจะเจอคนที่ลอบทำร้ายนายไว้”
หลินเต้าเหมือนนึกอะไรได้ จึงเอ่ยขึ้นกับโจวเสี่ยวเทียนผู้อยู่ตรงหน้า
“จริงเหรอ!?”
โจวเสี่ยวเทียนฟังถ้อยคำของผู้นำ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้างทันที ดวงตาทั้งสองเต็มเปี่ยมไปด้วยความตกใจสุดขีด
ตลอดหลายปีมานี้ เขาอยากแก้แค้นอยู่ทุกวินาที
แต่ฆาตกรคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร เขาไม่รู้เลย
ท้ายที่สุดแล้วเผ่าลายดำก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีอำนาจใหญ่บนดาวเฟิงหลิง ผู้ฝึกยุทธ์ของพวกมันมีจำนวนมหาศาล การจะหาฆาตกรตัวจริงให้เจอนั้นเป็นไปไม่ได้เลย
เขาจำได้เพียงว่าอีกฝ่ายมีรอยสักนกที่พันรอบแขนเป็นลายสีดำ
แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไล่ตรวจผู้ฝึกยุทธ์เผ่าลายดำทีละคน และก็ตรวจไม่ไหวอยู่ดี
“ใช่”
“ไอ้คนนี้มันยังอยากลอบทำร้ายฉันอีกด้วย”
หลินเต้าเล่าเหตุการณ์ในตอนนั้นอย่างกระชับ
“ต้องเป็นมันสิ!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าไอ้หมอนี่สามสิบปีก่อนไม่ได้ขึ้นบันได ปีนี้กลับมาเข้าร่วมอีก แถมยังจะลอบทำร้ายนาย ตายไปก็สมควรแล้ว!”