「รายงานครับ พวกหมูในเขตทั้งหมดถูกควบคุมตัวไว้แล้ว
แต่ไม่พบหลี่ชิงชาน
จากคำให้การของพวกหมูที่เห็นเหตุการณ์ หลี่ชิงชานเข้าไปในภูเขาครับ」
เยว่ซูถงในชุดนายทหารยืนอยู่ภายในเขต
เบื้องหน้าคือพวกหมูจำนวนมากที่นั่งยอง ๆ กุมศีรษะด้วยสองมือ
ทหารคนหนึ่งในชุดลายพรางทหารรายงานสถานการณ์แก่เยว่ซูถงด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
「มีคนพูดแบบนี้คนเดียว หรือหลายคนพูดเหมือนกัน?」
「มี 5 คนพูดตรงกันครับ
พวกเขาเห็นหลี่ชิงชานวิ่งเข้าไปในกองไฟบนภูเขาด้วยตาตัวเอง
ไฟป่าเผาเสื้อผ้าของหลี่ชิงชานจนไหม้ แต่ไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บ
จากที่เราคาดการณ์ พรสวรรค์อย่างหนึ่งของหลี่ชิงชานน่าจะเป็นการป้องกันไฟ
นอกจากนี้ เรายังพบข้อความที่เขาทิ้งไว้ให้พวกเราในห้องพักของเขาครับ」
นายทหารหนุ่มนำผ้าปูที่นอนชิ้นเล็ก ๆ มาให้
เยว่ซูถงยื่นมือรับมาแล้วคลี่ดู
บนผืนผ้ามีข้อความหลายบรรทัดเขียนด้วยเลือด
「พอครบกำหนดหนึ่งเดือน ให้หาคนเพิ่มฉันไว้ อย่าลืมใส่หมายเหตุว่าเงิน 3,500 ตำลึง
ฉันจะทยอยจ่ายให้พวกคุณ
แต่มีข้อแม้ว่าพวกคุณต้องไม่ทำร้ายเยว่ซูถง
ลาก่อน
ไม่สิ ลากันไปตลอด」
เยว่ซูถงมองผ้าปูที่นอนในมือ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ถึงจะหนีไป ก็ยังไม่ลืมฉันสินะ?
นายยังเหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ
เยว่ซูถงมองไปยังตึกที่หลี่ชิงชานเคยอาศัยอยู่
มิน่าล่ะ ถึงมีแค่ตึกนั้นที่ไม่ถูกไฟไหม้ เพราะกลัวว่าผ้าปูที่นอนผืนนี้จะถูกเผาสินะ?
แต่ฉันปล่อยให้นายไปไม่ได้หรอก พวกคนใหญ่คนโตพวกนั้นก็ไม่ยอมเหมือนกัน
「ส่งโดรนขึ้นไปค้นหาจากทางอากาศ」
「เกรงว่าจะไม่ง่ายครับ ไฟในภูเขาร้อนจัดจนกล้องถ่ายภาพความร้อนกับอุปกรณ์มองกลางคืนใช้การไม่ได้」