แม่ทัพร่างกำยำกำลังดึงกางเกงขึ้น แล้วพุ่งเข้าใส่เกราะเทพ
หลี่ชิงชานเห็นท่าไม่ดี จึงรีบเรียกเกราะเทพกลับมา
คราวนี้แย่แล้ว ลอบสังหารขุนนางราชสำนัก
กลายเป็นกบฏต่อราชสำนักเต็มตัวแล้ว
ค่ายทหารทั้งค่ายเริ่มเคลื่อนไหว
ยอดฝีมือหลายคนที่แผ่กลิ่นอายแข็งแกร่งพุ่งออกมาจากค่าย ไล่ตามทิศทางที่เกราะเทพมุ่งไป
หลี่ชิงชานไม่กล้าบังคับให้เกราะเทพบินมาทางตน
ทำได้เพียงหาทางให้มันมุดเข้าไปในบริเวณที่มีบ้านเรือนหนาแน่น
เมื่อพ้นระยะสายตาของทหารที่ไล่ตาม เขาก็ฉวยโอกาสมุดลงบ่อน้ำแห่งหนึ่ง ขุดทางหนีออกไป
หลังเรียกเกราะเทพกลับมา หลี่ชิงชานก็อ้อมไปไกลมาก
เมื่อเขากลับมาถึงทางออกถ้ำใต้ดินอีกครั้ง ที่นี่ก็ถูกทหารปิดล้อมไว้แล้ว
“สมกับเป็นกองทัพจริง ๆ ลงมือรวดเร็วไม่เบาเลย”
เขาเปลี่ยนไปดูทางออกถ้ำใต้ดินอีกหลายแห่ง
ทุกแห่งถูกปิดล้อมไว้หมด ไม่มีข้อยกเว้น
มีทหารเข้าออกอยู่ข้างใน คงกำลังค้นหาตัวเขา
ยุ่งยากชะมัด!
หลี่ชิงชานยังคิดจะไปงานชุมนุมแลกเปลี่ยนกับหวังอวี้หวนอยู่เลย
ดูท่าแล้ว ตอนนี้คงต้องไปคนเดียว
เขาหยิบป้ายรุ่ยอวิ๋นออกมาจากมิติ
ทันทีที่หยิบออกมา ป้ายรุ่ยอวิ๋นก็มีปฏิกิริยา
หลี่ชิงชานเดินตามการชี้นำของป้ายรุ่ยอวิ๋น ผ่านถนนหลายสายจนมาถึงใต้กำแพงเมือง
ทหารที่เฝ้าเมืองเหล่านี้หย่อนยานกันจริง ๆ
กำลังคนถูกโยกไปที่อื่นหมดแล้ว คนเฝ้าประตูเมืองจึงขาดแคลนอย่างหนัก
หลี่ชิงชานหาโอกาสหลุดรอดจากเวรยามได้อย่างง่ายดาย
เขากระโดดข้ามกำแพงเมือง แล้ววิ่งไปทางภูเขาหินดำ
หลายชั่วโมงต่อมา ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดนัดพบ
“ไม่คิดเลยว่าจะมาอยู่ที่นี่ได้!”
หลี่ชิงชานเดินเข้าไปในหมู่บ้านหนิวโถว
ไม่รู้ว่าใครมาเก็บศพที่นี่ไปแล้ว
ทั้งด้านในและด้านนอกจึงสะอาดพอสมควร
จุดนัดพบอยู่ที่ลานกลางหมู่บ้าน ตอนนี้ยังไม่มีใครมาถึงสักคน
หลี่ชิงชานไม่แปลกใจ อย่างไรตอนนี้ก็เลยตี 2 มาแล้ว
เขาสุ่มเลือกบ้านหลังหนึ่ง เดินเข้าไปยกม้านั่งเตี้ยออกมานั่ง